Pages

Sunday, December 14, 2008

Umagang kay warla.....

Nagising ako sa alarm ng de-uling kong nielfon. De-uling siya sa sobrang kalumaan mga ateh. Alas-siete ang sinisigaw na oras. Dahil malapit lang naman ako sa adopted community namin sa NSTP, as in literal na dalawang tumbling lang at nandun na ako, nireset ko ang alarm clock sa alas-otso. Balik tulog ako. Bago ako umalis ng bahay, kinausap ko ang sisteret ko at pinarating ang napag-usapan namin ni Mama kagabi tungkol sa birthday party ng pamangkin ko. Magdadalawang taon na ang pamangkin kong si Ethan sa Dec.20, nagbigay ng pera si Mama para sa celebration. So ang sisteret ko naghanap ng venue. Dahil taga Angono ang pamilya ng bayaw ko, at nasa Sta.Mesa kami, gusto niya yung lugar na half-way ang meeting namin. Para fair. Fly ng megamall, Sta.Lucia, at kahit SM Marikina, narating niya. Sistema mo, puro jollibee ang pinagtanungan niya, at sad to say, lahat ng jollibee sa lugar na pinuntahan niya eh fully booked na. Tinanong ko kung bakit d siya nagtanong sa mcdo or ibang mga food chains na may mga party packages. Jollibee daw ang gusto niya. At kung hindi jollibee, huwag nalang daw. Kakain nalang daw sa jollibee without the party package. Ewan ko ba kung bakit sinasamba ng mga pamangkin ko ang jollibee. Nakakaloka. Natural, napikon ako. Nasan ang logic dun? Mag-iimbita narin lang siya at magpapakain bakit hindi pa mag-avail ng party package para ma-enjoy ng mga bata ang mga games at masscot. At yung isang pamangkin ko, luluwas pa mula sa Tarlac para sa birthday ng pinsan niya, tapos kakain lang sa jollibee ng walang party? Warla kung warla ang mga sumunod na eksena. Hindi naman madugo pero may mga luha. Hindi narin naman bago ang mga ganitong eksena sa amin ng sisteret ko. Ito kasi ang pinakamataray at pinakamatigas ang ulo. Kung ano ang gusto, yun na. Eh hindi naman para sa kanya ang party noh! Sa anak niya!!!! Nakakainis… buti sana kung wala siyang ibang pagpipilian.

Hindi na ako pumunta sa Mendiola. Sa San Juan na ako dumiretso. Ito ang unang pagkakataon na bibisita kami sa bago naming adopted community. Barangays 598 at 599. Dahil mga education students kami, kami ang naatasan na magbigay ng tutorials sa mga bata sa nasabing barangay. Ang programa ay nabuo sa pagtutulungan ng Ateneo at ng aming school. Ipinasyal kami ng social worker na si Arian sa buong barangay. Dinala niya kami sa gusali kung saan gaganapin ang tutorials. Nasa tabi ito ng barangay hall at may pangalang PAMANA, na proyekto ng City of Manila. Nakakaloka na halos lahat ng bahay eh may maliit na negosyo. Karamihan ay ang sari-sari store. Kaya nagtataka ako kung may bumibili pa ba kung lahat sila eh may sariling tindahan? Nabanggit ng aming prof sa akin na sanitation ay isa sa mga dapat pagtuunan ng pansin sa lugar. Marami kasing nagkalat na dumi ng hayop sa mga makikitid na eskinita. Pagbalik namin sa office nila Arian, pinaalalahanan niya kami sa mga bagay na dapat at hindi dapat gawin pag nagsimula na ang tutorial program sa January. Inasahan namin na ilan sa mga bata ay darating para sana makilala namin sila pero dahil may family activities daw sa barangay nila kahapon at karamihan ay games, baka daw napagod ang mga bata. Kaya nadismiss na kami ng alas-onse.

Kasama si Lou, Maine, Honey at isang friend ni Lou, dumiretso kami sa RTU para manood ng game nina BBB. Nagsimula na ang first set ng dumating kami. Lamang ang aming team. Pero nakakaloka na wala ang BBB. Tinanong namin ang isa sa mga players at hindi rin daw niya alam kung bakit. Matagal na raw nilang tine-text pero hindi nagrereply. Sinubukan kong tawagan yung cellphone niya pero out of reach naman. Nainis tuloy si Maine, dahil gustong-gusto niyang mapanood maglaro ang baby boy namin sa grupo. Nag-alala naman ako. Nanalo kami sa 1st set. At bago magsimula ang 2nd set, nakita kong pumasok si BBB sa gate ng gym. Sigawan kami. Nag-warm up ang loko at sa kalagitnaan ng second set eh pinasok na siya. as usual maganda ang laro ni BBB at ng Iranian player namin. Pero may mali talaga sa game nila. hindi ko alam kung ano, dahil hindi naman ako eksperto sa game na ito o kahit sa anong ball game. Utang na loob, isa lang ang ball game na nilalaro ko at dalawang balls lagi ang kailangan (at isang bongang-bonggang tako hahaha). Sad to say, talo kami. Sa sumunod na tatlong set, umariba ng husto ang mga kalaban na mula sa San Beda Alabang. Nakakainis. Last year, umabot sila ng championship ng walang talo kahit isa, tapos ngayon ang chaka-chaka ng laro nila. Buti nalang may chance pa sila sa Sunday. Maglalaro sila against La Consolacion na kapit bahay lang namin sa Mendiola. Feeling ko ako nalang ang manonood, dahil baka mag-uwian na sa probinsiya ang mga TLs pagkatapos ng last day of exams sa Friday. Pagkatapos ng game, umuwi na sina Honey at Maine. Nagpaiwan kami ni Lou pinanood pa namin ang 1st set ng UAnP at PWU. Katabi ko si BBB na pawis na pawis. Sarap dilaan hahaha. Nasabi ko na bang ang bango-bango niya kahit pawisan. Hindi sa lahat ng lalake masasabi ko yan. Ang gagoh at lasing daw kagabi. Alas-singko na ng umaga natulog kaya tinanghali ng gising, eh sa Bulacan pa galing. Kaya naman pala hindi ganun kaganda ang laro niya kumpara last Sunday. Nagbihis lang siya at sabay-sabay kami nina Lou na umuwi.

Natulog ako pagdating ng bahay. Alas-singko na ng ginising ako ng lola ko. Telepono daw. Ang bayot na si Shrek (na talaga namang kamukha ng cartoon character) ang nasa kabilang linya. Isa siya sa mga Bombo friends ko. Ito ang grupo ko nung una akong pumasok sa college ten years ago. Oo mga ate, pang sampung taon ko na ito sa kolehiyo at second year parin ako. Hindi naman ako bobo, marami lang talaga akong pang-tuition, JOKE!!! Tumigil kasi ako, pitong taon, kaya ganun. Nangungumusta ang bakla. Kasi naman huling usap namin, nung nasa ospital siya dahil inoperahan yung panga niyang nabasag dahil sinapak ng bunsong kapatid ng ex niya. Nakakaloka. Na-miss ko na actually ang bakla. Sa lahat naman ng kaibigan ko ito ang pinakamadrama ang buhay. Mas madrama pa sa akin. In-update niya ako tungkol sa kasong sinampa niya sa boylet na sumapak sa kanya. Sa February pa daw ang sked ng unang hearing. Naghilom narin daw totally ang sugat kaso medyo masagwa ang peklat kaya kailangan pa daw niya ng scar revision. Bongga ang bakla, najombag na’t lahat-lahat wala paring awat sa pagmamaganda. Gudlak ateh. Isama mo na buong peslak mo sa revision na yan, para waging-wagi ka na sa susunod na pa-miss gay ni Mama Teenz.

Bwah!!!

Saturday, December 13, 2008

The boy i might have known....

I was at robplace with Asia, Cinder and NJ yesterday (dec12). I really didn’t enjoy since Cinder was with us. I was all grumpy and the occasional teasing from Asia didn’t help. Argggh… I hate it. I’m not avoiding her because that’s impossible anyways. But I don’t wana be around NJ the same time that she is. I know, I know…. I’m such a dinky dumdum.

We had our exam in NSTP today (dec13). Afte the exam, we dropped by the center gate where our college’s choral was performing. Honey was a part of the group and we wanted to show our support. Maine, LA and I went to SM Manila afterwards. We were in jollibee when I noticed this guy on the other table. I was positive that I knew him from somewhere. I just couldn’t remember. But then I realized that he just probably looked like my cousin’s cousin that I once dated. Maine looked for a gift that she’s going to give RJ next week. I haven’t decided what to give BBB. I really want it to be special. Puri ko nalang kaya ibigay ko? Hahaha….. Kung meron lang sana ako nun. Hmmmmmmmp

I’m going to bed. Maaga pa ako bukas. we’ll visit our adopted NSTP community tomorrow morning and go to RTU to watch BBB (and his team) play against San Beda Alabang that will start 12pm. I hope they win……

Since I don’t have anything to write about, let me give you Eugen Bauder. I got the biggest crush on this supermodel for the longest time now….

so watchutink?

Friday, December 12, 2008

HAPPY BIRTHDAY MAINE...


HAPPY BIRTHDAY DEAR MAINE…. Gurang ka na mare. Hahaha joke lang. Anyways aga ko nagfly sa skul kahapon ng umaga. Hindi kasi miyembro si Miss B. ng unyon kaya may pasok kami sa educ12. Si Gilbeys pumasok din sa first subject niya pero miyembro pala ng unyon ang prof niya. Kaya nganga sa T-spot ang gaguh. Pagkatapos ng klase niyaya ko si BBB, LA at Maine magbreakfast. Fly kami sa jollibee. D nagpaparamdam ang Gilbeys kaya baka nakahanap ng kasama at malamang naglaro nanaman ng dota. Hmmmm kung matuto lang sana siyang nota nalang ang laruin. Bonggang-bongga sana. Dahil apat na oras ang bakante ko, niyaya ko silang pumunta sa dorm nina NJ at Cinder para tumambay. Kaso may kikitain palang kaibigan si Maine, at isinama niya si LA. Kaya kami nalang ni BBB ang pumunta. Nag-text ako kay NJ at nagpasabi. Baka tulog pa ang mokong eh or worse baka kung ano ang ginagawa nila ng bubog na si Cinder. Gising na daw siya at nagpabili pa ng apat na itlog, magluluto daw si Cinder ng hotcake. Pagdating namin sa dorm, nakaugalian na na batuhin ang salamin na bintana. Dungaw si NJ, ngiting aso. Initsa ang susi ng gate. Pag-akyat sa kuwarto, inabutan namin si Cinder na naghahalo ng hotcake at si NJ na nakabihis. Punta daw siyang Makati to meet her tita. Nagtanggal ako ng polo at humiga sa futon. Si BBB naghanap ng DVD na pwedeng pampalipas oras. Nakakita ng 10 in 1 na pirated disc na puro animated. Ratatoulie (kung tama ang spelling ko). Pumasok si Asia na bagong ligo gaing sa kabilang kuwarto. Hanap ng puwesto para manood. Lumipas ang kalahating oras at dumating sina Gilbeys at Bernard. Napaluto tuloy ng hotdog si Cinder. Siksikan kami sa futon. Ilang sandali lang dumating sina LA at Maine na nakasakay sa brand new vios ng kaibigan niya na si Leo. Nagyayaya silang mag-malling. Dahil hindi pa bihis si Cinder, nagpunta muna sina Leo at Maine sa St. Jude. Habang nag-bibihis si Cinder sabay-sabay umalis sina BBB na uuwi ng Bulacan para sa kanyang weekend volunteer sa church nila, Bernard at Gilbeys para magdota. Babalik sana ako ng skul pero nagtext si Honey na kaklase ko sa major7. Next year na daw ang defense sa mga poems at sa Tuesday na ang submission. Kaya naman malling ang mga bilat with the cutie boy from Aklan. Dahil malapit, nag SM centepoint nalang kami. Akalain mo, lumuwas ng Manila si Leo para lang sa birthday ni Maine. Kaloka, ang haba ng hair ng girlalush. Nasaan kaya ang boylet na tatawid ng dagat para lang makasama ako kahit sandali lang. Nasaaaaaaaaaan siyaaaaaaaaaaaa? Nagpakain si Maine sa shakey’s. Pinag-usapan namin ang magaganap na TL x-mas party next week. Humiwalay na kami ni Asia sa kanila pagkatapos kumain. Bumalik sila sa Mendiola. Nag-ikot lang kami sandali ni Asia, nakabili siya ng jacket na on sale sa American Blvd. Hinatid ko siya sa V.Mapa station dahil pupunta pa daw siya ng gateway. Maghahanap daw ng pangregalo kay Graham. Umuwi na ako.

Nangungulit si PB. Inom daw kami sa bahay nila. sobrang miss ko na siya kaso ang aga ng pasok ko bukas at may quizz pa ako. Next time nalang.


PS. Maine, sagutin mo na yan… para d ka na tigang hahahaha…..

Wednesday, December 10, 2008

i am and you are, too...

Today we gave the surprise party for the November boys, Bernard and Lou whose birthdays fell on the same date and Jhay. Unfortunately I was on my major when the girls surprised them with their cake and gifts. We all get the same gift for our first birthday as a part of TL, a framed collage of pictures taken during the first semester. Every member writes a short note at the back of the frame. Really sweet. After my majors (mythology, and afro-asian lierature) I went to T-spot to hang out for a bit. There was a piece of chocolate cake waiting for me. I found NJ with some of the girls including Cinder. The others went to their classes. Everything’s normal, I supposed. I didn’t see him yesterday and I missed him. So I wrapped my hands over his shoulders and kissed him in the head. He held my right hand and played with my fingers. We stayed that way for sometime. Then I sat beside NJ and ate the cake. He paid me the money he borrowed last week. Perfect, ‘cause I’m running out of school-allowance for the week. He told me he wasn’t feeling well. I put a hand over his leg hoping it would comfort him. I needed to go home early because I had to prepare my notes for my poetry defense tomorrow. After half an hour, NJ and I left school together.

Tomorrow will be my prelim exam in major 7 which is creative writing. We’ll have our defense for the poems we’ve written. I am not a good writer. I have a poor vocabulary. Don’t get me wrong. I understand and speak the English language just fine and so I thought that’s enough. So I took English as my major. I didn’t know the subject will be that complex. But I’m having fun, and I’m learning a lot. I just hope my masterpiece (if you would even call it that) will be good enough for my prof who happens to be the head of the English department. So after a week’s worth of revision here is my free verse poem that I will present tomorrow.


I Am and You Are Too


I am that child…
Don’t ask me where I come from, for I don’t know.
I am the proof of someone’s failure.
Abandoned to create a hell of my own, for them to be free from theirs.
I am that child who tags on your pants.
Giving you a mastered look that will measure the depth of your humanity.
Either you pay for my performance or get rid of me artistically.
Be that the case, do it fast. I don’t have much time and others are waiting for me.
I am that child who enters the house of worship.
Not to seek salvation, but to deliver judgement.
I am the cosmic justice, a bitch-slap on your face so hard it will make your head spin.
I am that child and you are, too.

I am that boy sitting atop the sea wall.
Looking at the horizon where the sun cast its orangey hue.
Forming nameless faces, and memories I do not have.
Love, life, liberty, strangest things to me.
For I am that boy deprived of all that.
But a boy can dream even of golden dust, can’t he?
He can sing songs from his heart. Would you listen to him?
Or let the sound swiftly fade till you are stirred in sham silence?
I am that boy who sees the world for what dreams may come.
I am that boy, and you are, too.

I am that man, who tends to stop dreaming as time pass.
Learning to build walls that will crash the next Trojan horse.
I am that man dying to succeed.
If failure finds him first, that man will weep.
Weep like that boy, whose dreams are still elusive.
Weep like that child forsaken by a broken promise.
I am that child, that boy, that man.
I am and you are, too.

Good luck to me. BWAH!

Artwork from Joe Phillips

Tuesday, December 9, 2008

Superman... and some guy's want...

I was over at Inang Diyoza’s kingdom earlier and read how misery found him just in time for the holidays. Talk about great timing. Misery like loneliness is always a mean son of a bitch. I checked my friendster account. Superman has updated his profile. The boy whom I left Pierre for. No, Pierre left me because of the boy. Okay, I’m a little confused now. Mabe because of the times spent in denial. When I kept on making myself believe that everything was just a bad dream and I was going to wake up in the count of three. The thing is I didn’t really go on chasing Pierre when he decided to end up our five-year relationship on the very day of our 5th anniversary. Again, great timing huh?! Because I thought that Superman will be there. Could I be more wrong with that thought?
I viewed his pictures. He gained weight, making him look manlier now. He still have that boyish grin though. He’s got a new girlfriend. Surprisingly, it didn’t hurt. Not a bit. I have moved on. So I clicked on the ‘send message’ button.

‘Kumusta ka naman? Ano na pinagkakaabalahan mo at hindi ka nagpaparamdam? Magtext ka naman.’
Okay, that’s casual to me. We used to be good friends. Till one of us fell in love, and the other took advantage. Thus, started a series of heartaches, sufferings, and sacrifices that worthy of a slot in ABS-CBN’s primetime. But that’s all over now. They are all suspended, hanging somewhere back in time. Maybe it’s time to reestablish the friendship that was once good. How long can we avoid each other anyway? Our families are friends. The question now is, how long before he finds the courage to get involve with me again?

I kept on browsing and I found this on some random profile over at lifeout.


Really cheesy. But then yes, I want that, too. BWAH!
Photo from Ohlalamag.com

Monday, December 8, 2008

The color maroon....

Sunday, December 7, 2008.

1st, HAPPY BIRTHDAY MAMA. I LOVE YOU. I might not often say it but I DO.

2nd, Congratulations to the uber-talented Luis and his photographer friend for the successful launch of their photo exhibit in Ilo-ilo. Dalhin niyo naman sa Manila yan.

3rd, Congratulations MANNY!!! Kahit kailan, kahit saan, kahit sino, kayang kaya mo. PINOY KA EH!!!

Last, wala lang. kwento ko na rampa namin kahapon. Umaga palang nireremind ko na mga TL tungkol sa laro ni BBB. Fisrt game nila. Maglalaro sila against Philippine Women’s University sa Rizal Technological University. Kaloka dahil last year, sila din ang naglaban for the championship. Basta nag-gmtl ako na sa jollibee Mendiola ang meeting place at 2:30pm ang meeting time. Ang ma-late iiwanan. Gustuhin ko mang manood ng laban nina Pacquiao at DelaHoya, mas importante sa akin na suportahan si BBB. Gusto ko siyang makita ‘in action’, kung pano siya maglaro ng volleyball. Nauna si NJ sa jollibee. Nakaupo siya malapit sa entrance. Nang makita niya akong pumapasok, pareho kaming natawa. Pareho nanaman kaming naka-maroon. Unang nangyari ito nung b-day ng anak ni Cinder.

NJ: May feeling na ako na isusuot mo yan eh. Tawa siya.

Me: Naramdaman mo na pala bakit d mo pa pinalitan yang damit mo?

NJ: Eh kasi…pacute siya. Sino pa ang sasama?

Me: Si Lou palang ang nag-confirm. Wala ng iba. Si Asia d nagtetext eh. Si Puff naman kailangan yata may family affair.

Nakita ko si Lou naglalakad, naka-brown shirt. Buti nalang hindi nag maroon ang bakla. Niyaya ko na si NJ palabas. Natatawa si NJ, dalawang beki lang ang kasama niya. Sumakay kami papuntang stop n shop, kung saan kami sumakay papuntang Boni. Nasa jeep na kami ng magtext si BBB, malapit na daw magsimula ang game at may entrance daw na 20pesos. Kaloka, sabi kasi niya 3:30 ang start eh. Pagdating namin sa RTU, diretso kami sa gym. May aleng nakaupo sa entrance, sa kanya kami nagbayad ng fee. May binigay siya sa aming ticket na nakalagay, Men’s National Collegiate Athletic Association 5th season. Pero naloka ako dahil Nov.22, 2008 ang nakalagay na date. Dumedelihensiya lang yata si nanay. Pero keri na. Wititit nalang sa pagka-react. Nakita namin yung ibang players ng school namin. Pumuwesto kami sa likod nila. Si Fonz lang ang kilala ko, kaibigan ni BBB at kaklase ko sa Religion. Siya yung iniisip ni NJ na may gusto kay BBB dahil sa mga text messages. Ewan ko ba kung pano nalalaman ni NJ ang mga bagay na dapat eh sa pagitan nalang nina BBB at Fonz. Tsismoso din kung minsan ang damuho eh. 2nd set na ang inabutan namin. Nanalo daw kami sa 1st set at 25-9 ang score. Bad bad mistake na maroon ang suot namin ni NJ dahil maroon ang suot ng mga kalaban. Sigaw nalang kami at clap sa tuwing nakakapuntos kami, para malaman ng ibang nanonood na hindi PWU ang team namin. Natalo kami sa second set pero pahirapan sa kalaban dahil nag-deuce sa 24. dahil nagugutom na si NJ, lumabas kami para maghanap ng mabibilhan. Nakakita kami ng mcdo. Bumili kami ng tatlong set ng cheeseburger value meal. Go-large lahat. Hindi ko alam kung ano ang iniisip ng ibang bakla na kasama ni Fonz. Balita ko kasi ilan sa kanila eh may gusto kay NJ. Pero parang deadma naman si NJ dahil si Fonz lang ang kinakausap niya, parang hindi niya din kilala yung iba. Third set, bonggang bongga maglaro si BBB at yung isang Iranian player namin. Pareho silang spiker. Ewan ko kung bakit parang ang dali-dali para sa kanila na i-stop ang bola. Kung ako lang siguro ang tamaan ng bolang sobrang lakas hinataw eh hihiwalay ang mga kamay ko sa katawan ko. Sabi ni NJ, yung Iranian player daw namin ang pinakamalakas na nakalaban ni BBB sa track and field noong SportsFest. Sa takbo, long jump at high jump, sila ang naglaban para sa gold medal. At kahit gaano kagaling si BBB, laging mas magaling si Iranian. Ang lahat ng iyon advantage nila ngayon sa paglalaro ng volleyball. Hindi sila magkalaban ngayon. Magkatulong sila sa pagpapatumba ng kalabang team. Tuwing sila ang hahataw, ang taas ng talon nila kaya naman solido ang hataw at malalim ang bagsak. Pero mapapansin mo na may mali sa game nila. Yung player namin na may number 1 sa jersey ang tosser. At mapapansin mo na lagi niyang binibigay ang bola sa player din namin na naka jersey number 2. malakas ang hataw ni spiker number 2, kaso mababa kaya laging naba-block. Pero panay parin ang toss ni number 1 ng bola kay number 2. Panalo kami sa 3rd set. Pero malapit din ang score. Sa fourth set, maraming puntos ang nagawa nina BBB at ng Iranian. Pero marami ding error ang nagawa ni spiker number 2. Talo sa 4th set. Bago mag 5th set, kinausap ng coach ang team. Mula sa kinauupuan namin, nakikita namin si BBB na halatang naiinis na. ginugulo ang buhok at nanggigigil talaga. Natatawa kami ni NJ. Bago pumasok sa court, inayos ni BBB ang buhok niya. Lalo kaming natawa. Sa last set, puro sina BBB at Iranian nalang ang pumapalo, at sa bawat hataw nila, solidong puntos. Kung ginawa nila ito sa 4th set, panalo na sila. Pero hindi talaga maiwasan na magkamali. 14-13 ang score, pabor sa amin. Isang puntos nalang. Pinasa ni number 1 kay number 2 ang bola. Hataw. Out. Sheeeeeeeeet 14-14 na. Serve ang kalaban, kabado na lahat. Spike, block. Spike, block. Spike ang kalaban, solido. 14-15 na. Naulit ang eksena. Tooooooooooooot….. talo. It was a good game though. At proud na proud kami sa team, lalong-lalo na kay BBB. Bago nagbihis si BBB, nagpicture taking pa kami. Gusto namin siyang makasama sa pic ng suot niya ang uniform niya. Habang nagbibihis si BBB, panay naman ang picture taking namin ni Lou sa gym. Dahil wala ng laro, panay ang tumbling ng hitad sa court.

Nag-MRT kami papuntang Edsa-Taft. Pupunta kaming MOA. Si Lou, humiwalay na sa amin dun. Marami daw siyang gagawin. Sa metropoint, bumili ako ng pasalubong para sa pamangkin kong si Basti. Malapit lang kasi ang bahay ng bayaw ko dito kaya dumalaw na ako. Nakita ko silang naglalaro sa labas ng bahay. Pinakilala ko sina BBB at NJ sa pamangkin ko at sa daddy niya. Hindi na kami pumasok sa bahay. Gusto ko lang naman talagang makita si Basti, namiss ko na kasi siya. Dumiretso kami sa MOA. May nakasabay pa kaming girl na kaklase ni NJ way back in highschool. Natatawa kami ni BBB dahil may nunal din yung girl kung saan may nunal si NJ. Sabi ko nga parang connect the dots.

Pagdating sa MOA, hanap agad kami ng kakainan. Gutom na kasi si BBB. Tatlong oras ka ba namang magtatatalon at magtatatakbo, kung hindi ka magutom. Daming tao. Kaloka. nakahanap kaming puwesto sa chef d’angelo. Lamon ang BBB. Ikot-ikot kami pagkatapos. Hanap ng pwedeng ipangregalo sa mga nabunot namin para sa xmas party ng TL. Naghanap din kami ng shoes ni BBB. Gusto raw niya ng bagong shoes para sa paglalaro niya. After an hour, naghanap na kami ng pwedeng kainan for dinner. Chai kofi. Nakakatuwa ang interior ng resto. Ang sarap pa ng amoy. Kape. Si NJ lang naman ang gutom kaya siya ang kumain ng heavy meal. Nag crabstick sandwich nalang kami ni BBB. Pero ang mga shakes nila bonggang bonga. Nakakatuwa pati ang menu. May drink silang ‘son of a dutch’-chocolate shake. At fruit shake na may pangalang ‘vanilla banana boogey’. I had strawberry frappe. Yummy. The boys had chocolate frappes. Si BBB nakakatuwa, hindi naman daw totoong chocolate. Dahil hindi daw puro. Tinanong ko kung ano ang chocolate sa kanya. Cadburry daw. Batang-bata lang. Ang cute-cute. Magkatabi sila sa harap ko. At nagkaroon ako ng pagkakataon na paghambingin sila. Tama ba yun? Wala akong magawa eh. kesa naman asarin ko ng asarin si NJ, mag-away nanaman kami. Okay, guapo si NJ pero cute si BBB. Tutok sa academics si BBB pero sensible si NJ, matalino pero d seryoso sa pag-aaral. Parehong athletic. Natural na hubog ng paglalaro ang katawan ni BBB, si NJ may tulong ng gym. Parehong mabait. Okay mas mabait siguro si BBB. Siya ang pinakamabait sa lahat ng taong nakilala ko. Walang yabang sa katawan, may kaartehan lang. Pero maarte din naman si NJ. Pero mabuti na yun kesa naman pabaya sa katawan. Hay naku. Sa totoo lang, sa kanilang dalawa, wala kang itulak-kabigin. Kakabigin mo sila pareho. I was telling them about my problem regarding kung saan ako magpapasko. Option 1, uuwi ako ng Tarlac to be with my cousins. Option 2, sa Angono with my sister Lanie and her husband's family. Option 3, sa Pasay with Basti and my brother in-law's family. Option 4, La Union with my brother and his wife's family. Option 5, sa bahay ko, mag-isa. 'Yj, mag-asawa ka na,' biro ni NJ. Pati si BBB natawa, pero ako hindi. Nyehehehe. Going bulilit, going bulilit, ang corny. Nasabi ni BBB na siya rin daw hindi pa alam kung saan magpapasko. Wala daw kasi siyang x-mas vacation dahil sa volleyball practice nila. Kaya baka hindi siya makauwi ng Bulacan. So we decided na kung pareho kaming ma-isa sa pasko, punta nalang kami kay EllaB, na kuya lang ang kasamang magpapasko dahil umalis ang mommy nila papuntang states. Pinasakay kami ni NJ ng bus, malapit lang naman daw kasi siya. Uuwi kasi si BBB sa Bulacan, pero yung Fairview-Tungko ang sasakyan niya. Nagsabay kami dahil sa crossing ako bababa. Pinag-usapan namin yung laro. Naiinis siya dahil pwede naman daw iwasan yung mga nangyaring error sa game. Kaso magjowa daw pala yung mga beki na naka-jersey ng 1 and 2. At masyadong malaki ang tiwala ni tosser sa jowa niyang spiker kaya panay ang pasa niya ng bola. Nakakaloka. May love-factor pala sa naganap na game. Okay lang daw kasi may tatlong laro pa naman sila. Sisiguraduhin daw niyang PWU din ang makakalaban nila sa championship. Sana nga makarating sila sa round nayun. Sana.

Sunday, December 7, 2008

Green is for Hope

I just got home from Mall of Asia. I was with BBB and NJ. I’ll talk about it later but first… what happened yesterday(dec6).

The last time Lawrence(a gay friend working in Doha) and I had a conversation was two months ago. Right before he embarked on his European tour with his Jordanian boyfriend. He was telling me about his boyfriend’s mood swings and how he liked arguments that sometimes ended with Lawrence getting hurt, emotionally. And probably physically, too. But he wouldn’t say. The guy was really hot. And they looked good together in pictures. They both seemed happy. But with the way things were going I knew that it would only be a matter of time before Lawrence will drag his own ass back to Manila and unwind. He always does that when he breaks up with a boyfriend.

Yesterday morning, Edz texted me saying that Lawrence arrived the day before and staying with our good friend Rhina. We were going out for the night. So after NSTP class I asked Maine to go with me to robplace to help me choose a cardigan. I was thinking of wearing my silver shirt that I’ve never worn before. And I thought a black cardigan will go nicely with it. But instead, I ended up buying a button down shirt in red and a red tie at Topman. We had a quick dinner at a Mexican restaurant. Maine really loves Mexican food.

I took a cab to Edz’ place in Legazpi Village and got there around 9pm. From there, we walked to Masas in Greenbelt 2 where we will meet Lawrence and the guys. Lawrence came with Rhina, the couples Marlon and Karen, and Karen’s cousin Jun and his girlfriend. We had great talks over dinner. Lawrence didn’t tell much about the break up. Because there wasn’t really that much to tell. He just said that next time, he won’t go with younger guys anymore. NAMEMERA daw hahahaha. He handed his digicam and we browsed at the hundreds of pics they took in Greece. Damn, they looked so happy. Edz was in the hotseat. Because of her appearance in the tv series Betty Lafea, and the 3-year contract she signed with a modeling agency. Madz arrived with her newly rebounded hair and the conversation shifted to girly things.We only had a round of beer after dinner. Apparently, Rhina and Lawrence went out the night before and got really drunk. He wasn’t able to contact any of us because he lost his phone at the airport in Doha. So when he arrived in manila, he had to connect to the internet and hoped that at least one of us was online. Lucky enough for him, Rhina was. So she picked him up at the airport. Marlon and Karen took off early ‘cause they had to go to work 4 in the morning. Lawrence invited us to go to Baguio for three days, leaving on Monday. All of them said yes, except for me and Edz. We still have to think about it because we also have to prepare for the prelims that will be given next week. Jun and his girlfriend took off with Rhina and Lawrence around 1am. Edz and Madz didn’t want to go home yet so we transferred to Malate. The Philippine Pride celebration was being held. the streets were insanely crowded as usual. the bars were really full. But we found a table at Silya where we stayed till past 4am. Madz asked about the ‘thing’ that happened to Edz and her husband lately. Edz unenthusiastically told the story one more time. After Madz gave her opinion on the matter, Edz asked me about NJ. I told her everything that has happened for the last couple of weeks, and all she said was, maybe he’s too young for you. But that was just her being nice. So Madz said it. ‘Yes Yj, you’re old. Not for him. You’re just old.’ Eksenadorang palaka! Right before we went home. Two guys occupied the table in front of us. The one in green shirt sat facing me. They didn’t look like an item to me. Just two young friends probably looking for fun. He would stare at me from time to time. Then the boy tagging my shoulder asking me to buy one of his merchandises on his hand. One was a plastic bonsai plant in a plastic pot, and the other a woodcraft. I dismissed him saying I didn’t have any money. So he went to the table in front of us. He tried to make a sale with the two friends. He got so pushy that he even sat in one of the two vacant chairs. Then the guy in green shirt took the bonsai plant and the woodcraft with his hands and waived at me.

Green guy: Bilhin mo na to. Sabay angat ng bonsai plant.

Me: No, d ko naman kailangan yan eh. Sabay ngiti.
Green guy: Eto. Sabay angat sa woodcraft.

Me: D ko rin kailangan eh. Binitawan niya pareho yung paninda ng bata at tinuro ang sarili niya.

Green guy: Ako nalang. Sabay ngiti at kindat.

Madz: Hoy bakla. Booking na yan. Iuwi mo na. Cute naman eh.

Me: Masyadong bata. Ikaw na nga may sabi d ba? Matanda na ako. Umuwi na nga tayo. Tumayo na ako at nginitian ko nalang siya. Next time. Kung may next time pa.
Maybe Madz was right. I’m too old for this stupid things that only high school students should be dealing with. But at least I don’t look my age. Otherwise a guy as young and cute as the guy in green wouldn’t even bother.

Thursday, December 4, 2008

100


‘I miss my TL family. Things have changed since the sem started. I miss you all guys…’

Text yan ni EllaB kanina. Napansin ko nga na ang dami-dami ng nagbago sa TL landia. Si Gilbeys, halos isang linggo ko ng hindi nakikitang tumatambay sa T-spot. Kahapon ko lang nalaman mula kay Maine ang dahilan. Nagkaroon pala ng relasyon ang Gilbeys at EllaB habang pareho silang committed sa kani-kanilang mga jowa. Maglaro daw ba ng apoy. Ang saya. Hanggang sa magising itong si Gilbeys sa katotohanan na mahal niya ang jowa niyang si Sarah. Kaya tinapos ni Gilbeys ang tagong pag-iibigan nila ni EllaB. Hindi naman madali ang pagtanggap ni bilat sa desisiyon ng boylet. Kaya yun, nagkakailangan ngayon ang dating mabuting magkaibigan. Ending, tuwing nasa T-spot ang isa, umiiwas na yung isa. Siempre ang mga walang kamalay malay na ibang miyembro ang nasa gitna ng kahibangang ito. Estufishet talaga yang pag-ibig na yan.

Siempre isa pa akong pasaway, na ayaw paawat, gumagawa ako ng sarili kong gulo. Hindi ko mapigilan eh. Nasa edtech class ako kanina. Pumuwesto ako sa pinakalikod para makapag-review. Salpak ko sa tenga ko ang earphones na hiniram ko mula kay Eric. Naka-repeat mode sa ipod ang kanta ni Jason Mraz na Lucky. Tutok na tutok ako sa handout ko ng may nagtanggal ng earphones ko at ginulo ng bahagya ang buhok ko. Si NJ. Nakatayo sa harap ko at nakangisi.

‘Bati na tayo please,’ tsaka ngumiti ng pagkatamis-tamis.

‘That’s ok. It’s no big deal you know,’ sagot ko.

‘Eh, big deal sayo yun eh. Sige na, bati na tayo ha.’

Biglang pumasok ang pinakapaborito kong prof na si Miss B. Agad lumabas ang NJ ng classroom. Pagkatapos ng klase ko sa edtech kanina, nagtext ang Puff. Tinatanong ako kung alam ko na daw ba na nagtext si Cinder kay Glen at nagsusumbong na bina-backfight namin siya. Heleer! Kahit kailan hindi namin siya binackstab. Lahat ng opinyon namin tungkol sa kanya naririnig niya firsthand. Kaya na-imbey nanaman kami sa kagagahan ng bilat. Dumating si NJ sa T-spot. Niyaya kong pumunta sa Malate. May pinapaasikaso kasi sa akin ang kapatid ko doon. Ang lakas ng ulan. Taxi kami ni NJ. Kinumusta ko si Cinder sa kanya. Ok na rin naman daw ang bilat. Asar parin ako sa kanya kaya wala ako sa mood makipag-usap. Girl na girl lang. Kaya nakinig nalang kami ng mga kanta ni Mraz. Pinaghatian namin ang earphones. Pagkatapos ko sa pinapaayos ng kapatid ko sakin, direso kami sa robplace. Siya pinamili ko ng resto na pwede naming kainan. Ako ang taya ngayon. Makabawi man lang ako sa mga panlilibre sa akin ni NJ. Kain kami sa Holy Cow churva na steakhouse. Fish and steak ang inoreder ko. Steak and chop sa kanya. Good luck. Ang bigat kaya sa tiyan nun. Kaloka. sabi ko na dapat nag-Friday’s nalang. Ang buttered veggies na side dish ko, d ko malasahan ang butter. Pero ok naman ang steak. Pero gusto ni NJ yung steak na super juicy na d na raw niya kailangan ang sauce. Rampa kami after lunch. Naloka ako. Showing din sa rob ang pelikula ni Mylene Dizon na 100 (yun lang pala pamagat nun, mali lang dinig ko sa Boy n Kris). Niyaya ko siyang manood. Wala na rin naman siyang klase. Nagtext ako kay Lorz para ipaalam na d ako papasok sa major7. Siempre imbento ng dahilan. Para akong bata. Sheeeeeeet. Bumibili na kami ng ticket para sa 3pm screening nang magtext ang Cinder kay NJ at niyayaya siyang mag-megamall. So hindi pala sila natuloy kahapon. Natakot ang NJ na baka awayin daw siya ni Cinder pag d siya pumunta. Sagot ko naman, pag pumunta siya ako ang aaway sa kanya. Niyaya niya ako sa megamall. Ayoko nga. Ang layo nun eh. Tsaka nasa mall narin naman ako bakit pa ako lilipat?

‘Sige awayin niyo na ako pareho,’ inis na sabi niya sa akin. Tahimik lang ako. Hinihintay ang susunod niyang sasabihin.

‘Sige. Manood na tayo dito. I’ll tell Cinder nalang na around 5pm kami pumunta sa megamall.’

Ngiting aso ang bakla. Wagi. Bongga. Ang ganda ng movie. Tarayful ng Mylene. Pero mas kabugera ang Eugene Domingo. Perfect siya sa role niya. Kahit seryoso nakakatawa parin. So kaya pala naging 100. Dahil list ito ng 100 things na dapat magawa ng character ni Mylene bago mamatay. At least, aminado ang NJ na nag-enjoy siya dahil maganda ang pelikula. D hamak naman na mas makabuluhan ito kumpara sa ibang Hollywood produced movies na napanood namin lately. D ko alam na habang nasa loob kami ng sinehan eh inaaway na pala ni Cinder si NJ sa text. Pinabasa sa akin ni NJ yung huling text ni Cinder.

‘Sige, magsama kayo ni Yj!!!’

‘Anong sinagot mo?’ natatawang tanong ko kay NJ.

‘Wala. D ko sinagot. Nag-text nga ulit, pumunta na daw siyang mag-isa.’

‘She’s really crazy. Why would she go to the mall alone?’

‘I don’t know. D ka ba pumupunta sa mall mag-isa?’

‘Uhmmmmm. NO!’

Nag-ikot nalang kami. Wala din naman daw balak sumunod si NJ kay Cinder. Nagtaxi na kami. Dadaan sana kami sa Mendiola para makababa siya kaso sa sobrang traffic, nagshort cut ang driver, pero natraffic parin. Peste. Ayun, dumiretso tuloy si NJ sa bahay. Dun nalang siya sumakay pauwi sa dorm nila. Shet. Nangangamoy away ito sa pagitan namin ni Cinder bukas. Kaklase ko pa naman yata siya sa first subject ko. Deadma na. basta masaya ako. Napanood ko na yung movie. Kasama ko pa si NJ. Bwah!!

Wednesday, December 3, 2008

Asar-Talo si Bakla.....

I don’t like this. I don’t like this at all. We were at T-spot earlier. NJ and I talked about going to megamall after class to watch Mylene Dizon’s movie 100 Reasons To Laugh or something like that. There are only 5 cinemas wherein the movie will be shown. I went to my 3-hour class and he ran some errands. After class, I waited for NJ at T-spot with LA, Honey and Maine. 15 minutes of boredom. I texted him.

Me: Where are you?

NJ: Dorm. Punta ka dito. Dito nalang tayo sakay.

Me: Ayokong mag-lakad. Tsaka ang hirap sumakay diyan. Punta ka nalang dito, yun naman usapan eh.

NJ: Sige na punta ka nalang dito. Dito nalang tayo sumakay.

Me: Ayoko nga. Usapan natin dito eh.

NJ: Ngayon lang ba yung movie?

Me: Yata. So decide ka na kung gusto mo pang tumuloy. Siempre this time nagsisimula na akong mainis.

NJ: Kasi si Cinder eh. She’s really sick. Next time nalang.

Me: Okay. But I will hate you forever. Inarte ako siempre.

NJ: Sorry Yj. If that’s a big deal for you then hate me forever. I’m really sorry. Inarte din siya, ayaw patalo. Sheet naubusan ako ng load. Getlak ko ang fone ni Maine, unlitext itoh!

Me: The thing is, why would you ask me to go there if Cinder is really sick? You could have said that in your first text. What’s the difference na jan o dito tayo sasakay? Papagurin mo pa akong pumunta jan, d naman pala tayo matutuloy.-Yj

NJ: Si Cinder kasi eh gustong sumama. Dito nalang daw tayo sumakay.

Hindi na ako nag-reply. Putangina, siempre nainis na ako ng todo. Ano ba talaga? May sakit? May sakit na’t lahat-lahat gusto pang rumampa. Pinaglololoko ba ako nito? Ang Maine naman natatawa sa mga expression ko. Kanina pa nagyayayang puntahan yung fair ng college of Banking. Dahil sa alam kong hindi narin naman ako matutuloy sa megamall, sumama nalang ako. Rampa kami sa activity center. Binisita namin ang booth nina Jhay na general merchandise ang theme. Ang booth naman nina RJ ay flower shop. Bumili ako ng compact mirror for 25pesos. Blue ang kulay at Dora ang design. Baklang bakla lang. Kahit pano eh nawala naman ang init ng ulo ko. Pabalik na kami ng T-spot ng makita kong may missed call si NJ sakin. Tapos binigay sakin ni Maine ang fone niya may tatlong text na si NJ.

1st text: Si Yj?
2nd text: Ate Maine si Yj?
3rd text: Kasama niyo pa ba si Yj?

Pahaba ng pahaba ang text. Inaasar naman ako ni Maine, kesyo kinikilig daw ako. TSE! Tumawag ang NJ kay Maine. Pinasa sa akin ang fone.

NJ: Yj?

Me: Uuwi nalang ako. Akala ko ba may sakit si Cinder?

NJ: Yeah. Kanina kasi nagsususuka siya eh. But she’s fine now. She wants to go with us. She wants krispy kreme eh.

Me: Nagsususuka? Tapos ok na siya ngayon? Seryoso ka? If you guys want to go, GO! Uuwi na ako. Ginagago pala ako nito eh!!!

Utang na loob!!! Ano yun naglilihi? Feeling ko tuloy isa nanaman ito sa kadramahan ng gagang si Cinder. Ito ang mga pagkakataon na gustong-gusto kong sakalin ang bubog na bilat. Gusto ko tuloy lumipad sa Recto at halughugin para makahanap ng malaki at bonggang-bonggang trophy na pwede kong ibigay kay Cinder pag nagkita kami. BEST ACTRESS!!! Estufishet! Nagtext bigla ang NJ.

NJ: Okay. Ako nalang mag-isa ang pupunta. Gusto ni Cinder ng Krispy Kreme eh.

This time pati si Maine nainis na. Siguradong nag-iinarte nga lang ang Cinder. At ako, tuluyan ng sumabog ang fuse ng lola niyo. Tangina naman talaga oh. Ayaw umalis ni NJ dahil may sakit si Cinder. Pero gustong sumama ni Cinder kahit may sakit siya, at okay lang kay NJ kung ganun. Kaso ayoko!!! May sakit pala siya bakit siya lalabas? Eh kung lumala, kasalanan ko pa dahil ako ang nagyaya. Eh di alagaan nalang niya si Cinder. Kaso umalis din mag-isa si NJ at iniwan ang may sakit na si Cinder. Easy, ayaw lang talaga akong samahan ni NJ. Baka napag isip-isip na niyang hindi na siya kumportableng magsama kami ng kaming dalawa lang. Pero pwede naman niyang sabihin yun at maiintindihan ko. Hindi yung kung ano-ano ginagawa niyang dahilan. Gago siya!!! Magsama silang dalawa. They deserve each other. Pareho silang gago. Huwag ko lang masasalubong ang jowa ni NJ dahil ihahatid ko siya sa dorm nang maglabo-labo sila dun!!! Nakow…..pag nagkataon!

Monday, December 1, 2008

Twilight...




I can’t believe it’s December already. I really dread the month. With the holidays and all. Especially now that I have to think and decide again where to spend Christmas eve. I wish things were like when I was a kid. Oh well. Today I woke up around 9am. Fixed myself a cup of coffee and watched a couple of episodes of One Tree Hill. I am already on its 4th season. NJ texted, asking if were still on. I actually invited him last night to watch Twilight after lunch today. But my sister and I haven’t finalized our plans for the day so I told him to just go with his other plans. Though I really wanted to go to the movies with him. It was already 2pm when we decided to go to robplace in Malate. I sent a gm to all the TLs asking who was in the area. Puff said she was already there with her 'jowa', and a faint picture of her husband(the one I met in Divisoria) registered in my mind. I asked my sister and lola if they wanted to watch Twilight but they said they’d rather go windowshopping. So I went to meet Puff. She intoduced me to a guy so uberly gorgeous I wanted to cry. His eyes playing between the shades of blue and green. Puff introduced him as her ex-boyfriend, but I doubted it. I was so mesmerized I didn’t even hear Puff say his name though I’m pretty sure she did. The guy asked how I was doing, and it was very difficult for me to place his accent. So I asked. A german, from Hamburg. Nice. He was friendly. He asked a few questions that I answered in the sweetest manner I could muster. PAPAMPAM ang fotah. Puff met him in Boracay three years ago. They kept in touch with each other ever since. I asked him if he's in town for business. No, he actually flew to Manila just to see Puff. He'll be staying till Thursday. Ang ganda ng FOTAH. Pasamba ateh!!!Puff said they already baught tickets for the 3:40 screening. So I fell in line to get my ticket but the 3:40 screening was already full. Then I saw four of our girlfriends from school. They’re really not part of the TL group but I’m also close to them. So I watched the movie with them.

The book was an easy-read. The movie was a clean adaptation of the book. It was an easy-viewing. Nothing special. But bearable anyhow. Nothing like Interview With The Vampire or Queen of The Damned. More of like The Forsaken, but more playful. I can name three good things about the movie though. 1st, Robert Pattinson as Edward Cullen was incredibly delicious. 2nd, Cam Gigandet as the bad vampire James was really hot as hell. If I were a vampire, they would be my Bella. I will have to fight the temptation, cause I’m sure I won’t get enough of them. Gorgeous guys. 3rd, the part where Edward showed Bella what happens when he’s exposed to the sun. It was nothing like I’d imagined when I was reading the book. It was majestic, the way Edward’s skin shone like thousands of diamonds were clinging to it. Magical, really. But I was frustrated that I didn’t see canines growing. No fangs whatsoever.

I don’t know. The movie was good. I’m glad I saw it. But somehow, I’m sad that it wasn’t NJ I was with. I have to get him out of my mind. At least for now. I have a long quizz tomorrow. I have to review.






But I have to ask, if you’re given a chance to be seventeen forever. Will you go for it?