Nauna ako sa Jollibee sa Mendiola. Nag text si NJ nasa SM Manila na daw siya pero ang tagal mapuno ng jeep. Linggo kasi at ang aga pa kaya walang masyadong pasahero. Inabot din yata ng kalahating oras ang paghihintay ko. Nag-take out na ako burger at fries para sa kanya. Isang oras na kaming late sa laro ni BBB, bibiyahe pa. Pagdating namin sa RTU tapos na ang laro, pero wala rin palang kuwenta ang pagpunta namin dahil hindi naman naglaro si BBB. Naiwan kasi niya ang uniform niya. Sinalubong niya kami sa gate ng gym at nagsumbong na parang bata. Dinibdiban siya ng coach niya ng dalawang beses. Nagtext si Kai sa akin at nagpapasamang bumili ng regalo para kay Paris, sa Gateway daw kami magkita. Niyaya ko si NJ at BBB. Hindi naman kami nahirapan ni Kai pumili ng gift. ikot lang kami ng isang beses sa Rustan’s Home churvah at nagdesisyon na kaming electric grill nalang ang ibigay. Masyadong common na kasi pag rice cooker. Nagyayang maglunch si Kai at libre daw niya. Nag-KFC nalang kami sa food court. Inaasar ako ni Kai, gago daw akong nagsasasama sa mga bata. Anong magagawa ko eh sila na ang pinakamatino sa mga kaklase ko sa school. Para daw siyang nanay around the two boys. Inasar ko rin siya na talaga namang nanay na siya. Masaya naman ang kuwentuhan over lunch. Kuwento si Kai sa mga katarantaduhan namin nung college, at pinagsasabihan sina NJ at BBB na dumistansiya sa akin dahil mapapariwara daw sila. Natatawa lang naman yung dalawang boylet. Pagkatapos kumain, naghiwa-hiwalay na kami. Umuwi si BBB sa Bulacan. Si Kai tumingin pa ng damit na puwede raw niyang isuot sa kasal. Kami ni NJ nag LRT pauwi sa bahay ko. Salampak siya sa sofa at watch ng tv habang naliligo ako. Siempre nagpatulong ako kay NJ pumili kung ano isusuot ko. Ending, yung vest din. Ang init nga naman para mag-coat pa ako. Huwag ng magmaganda. Naghiwalay kami ni NJ sa Altura, dumiretso siya sa dorm para kunin ang mga gamit na iuuwi niya sa Paranaque at pumunta na ako kina Kai.
Sa Trinoma kami nakipag-meet kina Joy at Shrek. Buti nalang at electric grill ang pinili naming gift dahil rice cooker ang binili nung dalawa. Sana lang wala ng iba sa mga bisita ang magregalo ng gaya sa amin. Nag-taxi kami papuntang Novaliches kung saan gaganapin ang garden wedding at pagkatapos ng napakahabang biyahe dahil ang hirap hanapin ng address, nakarating din. Sinalubong kami ni Piolo, ang groom. May bilat na naghatid sa amin sa aming table, na green kung green ang cover. Pati upuan nakabalot din sa green. Halos lahat ng bisita naka-green. Ako din naka-green. Huling araw na ng green. Pasado alas-siete na ng magsimula ang kasal. Pastor ang nagkasal sa kanila, pero hindi ko alam kung anong sekta ng relihiyon. Ang ganda-ganda ni Paris. Diyosang-diyosa ang dating niya sa gown at sa ayos ng buhok niya ng may koronang gawa sa daisies kung saan nakakabit ang napakahaba niyang belo. Mega imagine ko bigla ang sarili ko na suot ang gown at belo, ang ganda ko. Siempre pa hindi namin maiwasang magbulungan at gumawa ng mga espekulasyon kung bakit sobrang biglaan ang kasal. To the point na kahit isa sa family ni Paris eh walang nakarating, dahil hindi nasabihan. Hindi namin alam kung anong kalokohan ang pumasok sa isip ni Paris para gawin ito, pero pinagdarasal ko nalang na sana hindi lang kalokohan ito. Gaya ng pagdarasal ko na huwag bumuhos ang kanina pa nagbabadyang ulan. In the end, naisip din namin na baka talagang masaya siya sa naging desisyon niya, dahil sa tingin namin eh talagang masaya naman siya. Maagang nag-uwian ang ibang mga bisita. Puro mga kaibigan lang ni Paris at family ni Piolo ang naiwan. Inuman to the max at walang humpay na okrayan na ang sumunod. Dumating din sa wakas si Bebang na muntikan ng walang inabutang pagkain. Pasado alas-dose na ng mag-text sa akin si Rose, nasa Manila daw silang lahat na magkakapatid dahil namatay ang daddy nila at nakaburol sa Tenement sa Taguig. Dumating din daw ang kaibigan naming si Jojo kaya binigay niya sa akin yug address at directions in case na gusto kong pumunta. Dahil taga Taguig si Joy at uuwi naman ng Las Pinas si Bebang, sumabay na ako sa kanila. Alas-dos na ng umaga kami umalis sa kasal. Naghihintay na sa akin sina Ramil at Jojo sa Caltex ng bumaba ako dun. Tatlong taon na rin mula ng huli kaming magkita-kita, at bigla kong naramdaman na uminit ang mga mata ko. Namumuo na ang luha.
Sa Trinoma kami nakipag-meet kina Joy at Shrek. Buti nalang at electric grill ang pinili naming gift dahil rice cooker ang binili nung dalawa. Sana lang wala ng iba sa mga bisita ang magregalo ng gaya sa amin. Nag-taxi kami papuntang Novaliches kung saan gaganapin ang garden wedding at pagkatapos ng napakahabang biyahe dahil ang hirap hanapin ng address, nakarating din. Sinalubong kami ni Piolo, ang groom. May bilat na naghatid sa amin sa aming table, na green kung green ang cover. Pati upuan nakabalot din sa green. Halos lahat ng bisita naka-green. Ako din naka-green. Huling araw na ng green. Pasado alas-siete na ng magsimula ang kasal. Pastor ang nagkasal sa kanila, pero hindi ko alam kung anong sekta ng relihiyon. Ang ganda-ganda ni Paris. Diyosang-diyosa ang dating niya sa gown at sa ayos ng buhok niya ng may koronang gawa sa daisies kung saan nakakabit ang napakahaba niyang belo. Mega imagine ko bigla ang sarili ko na suot ang gown at belo, ang ganda ko. Siempre pa hindi namin maiwasang magbulungan at gumawa ng mga espekulasyon kung bakit sobrang biglaan ang kasal. To the point na kahit isa sa family ni Paris eh walang nakarating, dahil hindi nasabihan. Hindi namin alam kung anong kalokohan ang pumasok sa isip ni Paris para gawin ito, pero pinagdarasal ko nalang na sana hindi lang kalokohan ito. Gaya ng pagdarasal ko na huwag bumuhos ang kanina pa nagbabadyang ulan. In the end, naisip din namin na baka talagang masaya siya sa naging desisyon niya, dahil sa tingin namin eh talagang masaya naman siya. Maagang nag-uwian ang ibang mga bisita. Puro mga kaibigan lang ni Paris at family ni Piolo ang naiwan. Inuman to the max at walang humpay na okrayan na ang sumunod. Dumating din sa wakas si Bebang na muntikan ng walang inabutang pagkain. Pasado alas-dose na ng mag-text sa akin si Rose, nasa Manila daw silang lahat na magkakapatid dahil namatay ang daddy nila at nakaburol sa Tenement sa Taguig. Dumating din daw ang kaibigan naming si Jojo kaya binigay niya sa akin yug address at directions in case na gusto kong pumunta. Dahil taga Taguig si Joy at uuwi naman ng Las Pinas si Bebang, sumabay na ako sa kanila. Alas-dos na ng umaga kami umalis sa kasal. Naghihintay na sa akin sina Ramil at Jojo sa Caltex ng bumaba ako dun. Tatlong taon na rin mula ng huli kaming magkita-kita, at bigla kong naramdaman na uminit ang mga mata ko. Namumuo na ang luha.
No comments:
Post a Comment