So finally nakatulog na ako ng mahaba-haba. Kahapon nag attend ako ng NSTP class. After namin kumain sa mcdo, dumiretso kami ni Honey sa dorm nina NJ at Cinder. Inabutan namin si Gilbeys dun, nanggugulo. At some point, lumabas sina Honey at Gilbeys para bumili ng pagkain. Playtime na. Lagi namang ganito pag kaming tatlo ang magkakasama. Panggulo lang talaga ako. Pero ok lang. Pampalipas oras kumbaga. Higa kami sa dalawang futon na pinagpatong. Gitna ang topless na si NJ. Ang problema kay Cinder, masaydong malibog. Uulitin ko, walang halong eksahersyon yan mga ate. Sakit niya. Basta matipuhan ang boylet, go siya. Until medyo nakakaseryosohan na nga sila ni NJ. Pero dahil puro kami demonyito at demonyita sa TL, nagpupustahan kami kung ilang buwan bago tuluyang bumigay ang bilatsing sa isa sa mga boylets na umaaligid sa kanya. Habang naghahalikan ang dalawa, nilalaro ko naman ang katawan ni NJ. habang panay ang hawi ko sa kamay ni Cinder na panay ang himas sa katawan ko. Yuck!!! Bago pa maglevel up ang laro, may kumatok sa pinto. Si Asia at ang jowa niya. Ilang saglit lang, dumating na rin sina Gilbeys at Honey. Okay, tapos na ang laro.
Pero hindi talaga yan ang gusto kong i-blog ngayon…. Kundi yung nangyari last Friday. Nag attend ako ng religion14 class for the first time. At ito ang masasabi ko. Maldita ang propesor. Bastos at walang modo. Bilang education student, ayokong magkaroon ng gurong kagaya niya dahil baka maimpluwensiyahan ako ng kawalang-modo niya. Bilang presidente ng education 2nd year level, aapila ako sa dean’s office bukas para palitan ang walang kwentang guro na si Mrs. Nogud. Kailangan mga ate. Dahil sa taray kong to, baka kung ano magawa at masabi ko sa kanya sa klase. Imagine, isang meeting palang kami pero nagawa niyang pakuluin ang dugo ko. Kaimbey talaga. Buti sana kung kagandaha ang bilat. Kaso chaka doll talaga. Sa thunders niyang yun, wala siyang pinagkatandaan. Siya ang tipo ng taong madaling basahin ang personalidad. Punong-puno ng lungkot ang buhay niya. Hindi siya masaya sa ginagawa niya. Ang sa akin lang kung ano man ang dinadala niya, huwag niyang dalhin sa klase. Dahil pati mga estudyante niya madadamay sa pagdurusa niya. Gusto kong sumigaw.....
Buti nalang nagyaya si NJ manood ng sine that afternoon. Manlilibre daw siya. Ay lalo akong sumaya. Kahit papano nabawasan ang badtrip ko kay Mrs. Nogud. Habang naghihintay ng taxi sa tapat ng schoolgate, naglaro kami ni NJ. Si Cinder ang panggulo sa mga oras na ito. Dahil kung may makakakita sa amin, iisipin na kami ni NJ ang magsiyota sa sweetness namin at alalay lang ang bilat. Laro namin? Pitikan ng nipples. Kaloka. May 3 chances ang bawat isa sa amin na pitikin ang utong ng bawat isa. Paulit-ulit lang. Punyeta, naninigas na utong ko sa lakas ng pitik ni NJ wala pang taxi. Sumuko na ako. Nagtext ang BBB, nasa school pa daw naglalaro ng volleyball, varsity player ang guapo. Puspusan ang ensayo dahil sa nalalapit na laban. Isang oras nalang daw ay tapos na ang laban, kung mahihintay daw namin siya, sasama siya. Dahil gutom na kaming tatlo, fly kami sa jollibee. Kain. Alas-siete na ng gabi d pa tapos si BBB sa practice. Naextend daw ang oras nila. Nauna na kami sa robplace sa Ermita. Mabilis ang paghihintay ng taxi kumpara kanina. Nasa entrance kami ng rob at mega check ang sekyu sa mga bagelya namin. Nasa likod ko si NJ at may tatlong beki sa likod niya. Nasa pila ng mga bubog si Cinder. Hintay kami ni Cinder habang nasa chekpoint ang NJ, pagkatapos macheck ang bag niya, bigla niya akong niyakap at humagalpak ng tawa. Ang gago maluha luha sa katatawa. Narinig daw kasi niya ang tatlong beki sa likod niya na pinag-uusapan ang aking Hellboy shoes.
Beki1: uy ang ganda ng sapatos nun oh….
Beki2: oo nga ang ganda ng kulay….
Beki3: ay day, bibili ako niyan. Meron yan sa kartimar 350 pesos lang.
Okay… hindi ko alam kung ano ang kartimar at kung saan yun pero heleeeeeeeeeeeer!!! Utang na loob!!!
Sa sampung pelikulang pagpipilian, isa lang ang hiyang, at least sa akin. Walang Kawala by direk Joel Lamangan. Pero kahit anong pilit ko ayaw ni NJ. Ending, City of Ember ang pinanood namin. Dahil last full show, ikot muna kami habang hinihintay si BBB. Pagdating ni BBB, angkla agad ako sa braso niya. Amoy pawis, pero yung mabangong pawis… alam mo yun, hindi maasim. Pero alam mong pawis. Lalo kong hinigpitan ang hawak sa mga braso niya. Hanggang ganun lang naman kami ni BBB, holding hands, yakap yakap, halik sa batok, sa pisngi, sa leeg. Hmmmmmmmmm wala pa namang nangyayaring halikan sa labi. Fotang ina, narealize ko lang, halos lahat ng TL boys komportable sa ganitong set-up sa akin. Minsan iniisip ko na okay lang kasi pinagti-tripan ko lang naman sila. Naisip ko lang ngayon, hindi kaya ako ang pinagti-tripan nila? Sheeeeeeeeet. Anyways, pambata ang pelikula. Pero okay lang kasi nagenjoy naman si BBB. Mababaw kasi kaligayahan niya dahil bata pa. sheeeeeeet hindi ako nakapanood ng Pinoy Fear Factor. Okay lang d naman kasali sa bottom three si Ram.
Gagawa pa akong assignment sa social arts, kaya tatapusin ko na ito. Basta hindi ko na muna isusuot ang sapatos ko, hanggang makaget over ako sa kartimar comment na yan. At Mrs. Nogud, please die. Yun lang.
Pero hindi talaga yan ang gusto kong i-blog ngayon…. Kundi yung nangyari last Friday. Nag attend ako ng religion14 class for the first time. At ito ang masasabi ko. Maldita ang propesor. Bastos at walang modo. Bilang education student, ayokong magkaroon ng gurong kagaya niya dahil baka maimpluwensiyahan ako ng kawalang-modo niya. Bilang presidente ng education 2nd year level, aapila ako sa dean’s office bukas para palitan ang walang kwentang guro na si Mrs. Nogud. Kailangan mga ate. Dahil sa taray kong to, baka kung ano magawa at masabi ko sa kanya sa klase. Imagine, isang meeting palang kami pero nagawa niyang pakuluin ang dugo ko. Kaimbey talaga. Buti sana kung kagandaha ang bilat. Kaso chaka doll talaga. Sa thunders niyang yun, wala siyang pinagkatandaan. Siya ang tipo ng taong madaling basahin ang personalidad. Punong-puno ng lungkot ang buhay niya. Hindi siya masaya sa ginagawa niya. Ang sa akin lang kung ano man ang dinadala niya, huwag niyang dalhin sa klase. Dahil pati mga estudyante niya madadamay sa pagdurusa niya. Gusto kong sumigaw.....
Buti nalang nagyaya si NJ manood ng sine that afternoon. Manlilibre daw siya. Ay lalo akong sumaya. Kahit papano nabawasan ang badtrip ko kay Mrs. Nogud. Habang naghihintay ng taxi sa tapat ng schoolgate, naglaro kami ni NJ. Si Cinder ang panggulo sa mga oras na ito. Dahil kung may makakakita sa amin, iisipin na kami ni NJ ang magsiyota sa sweetness namin at alalay lang ang bilat. Laro namin? Pitikan ng nipples. Kaloka. May 3 chances ang bawat isa sa amin na pitikin ang utong ng bawat isa. Paulit-ulit lang. Punyeta, naninigas na utong ko sa lakas ng pitik ni NJ wala pang taxi. Sumuko na ako. Nagtext ang BBB, nasa school pa daw naglalaro ng volleyball, varsity player ang guapo. Puspusan ang ensayo dahil sa nalalapit na laban. Isang oras nalang daw ay tapos na ang laban, kung mahihintay daw namin siya, sasama siya. Dahil gutom na kaming tatlo, fly kami sa jollibee. Kain. Alas-siete na ng gabi d pa tapos si BBB sa practice. Naextend daw ang oras nila. Nauna na kami sa robplace sa Ermita. Mabilis ang paghihintay ng taxi kumpara kanina. Nasa entrance kami ng rob at mega check ang sekyu sa mga bagelya namin. Nasa likod ko si NJ at may tatlong beki sa likod niya. Nasa pila ng mga bubog si Cinder. Hintay kami ni Cinder habang nasa chekpoint ang NJ, pagkatapos macheck ang bag niya, bigla niya akong niyakap at humagalpak ng tawa. Ang gago maluha luha sa katatawa. Narinig daw kasi niya ang tatlong beki sa likod niya na pinag-uusapan ang aking Hellboy shoes.
Beki1: uy ang ganda ng sapatos nun oh….
Beki2: oo nga ang ganda ng kulay….
Beki3: ay day, bibili ako niyan. Meron yan sa kartimar 350 pesos lang.
Okay… hindi ko alam kung ano ang kartimar at kung saan yun pero heleeeeeeeeeeeer!!! Utang na loob!!!
Sa sampung pelikulang pagpipilian, isa lang ang hiyang, at least sa akin. Walang Kawala by direk Joel Lamangan. Pero kahit anong pilit ko ayaw ni NJ. Ending, City of Ember ang pinanood namin. Dahil last full show, ikot muna kami habang hinihintay si BBB. Pagdating ni BBB, angkla agad ako sa braso niya. Amoy pawis, pero yung mabangong pawis… alam mo yun, hindi maasim. Pero alam mong pawis. Lalo kong hinigpitan ang hawak sa mga braso niya. Hanggang ganun lang naman kami ni BBB, holding hands, yakap yakap, halik sa batok, sa pisngi, sa leeg. Hmmmmmmmmm wala pa namang nangyayaring halikan sa labi. Fotang ina, narealize ko lang, halos lahat ng TL boys komportable sa ganitong set-up sa akin. Minsan iniisip ko na okay lang kasi pinagti-tripan ko lang naman sila. Naisip ko lang ngayon, hindi kaya ako ang pinagti-tripan nila? Sheeeeeeeeet. Anyways, pambata ang pelikula. Pero okay lang kasi nagenjoy naman si BBB. Mababaw kasi kaligayahan niya dahil bata pa. sheeeeeeet hindi ako nakapanood ng Pinoy Fear Factor. Okay lang d naman kasali sa bottom three si Ram.
Gagawa pa akong assignment sa social arts, kaya tatapusin ko na ito. Basta hindi ko na muna isusuot ang sapatos ko, hanggang makaget over ako sa kartimar comment na yan. At Mrs. Nogud, please die. Yun lang.
1 comment:
wala kang kupas. bow!
Post a Comment