Tuliro...

Friday (march 6)… Kasumpa-sumpa ang unang kalahati ng araw na ito. Nalaman namin ang mga panggagago sa amin ni Cinder. Kahapon, sinabi niya sa aming buntis siya at kami palang daw ang nakakaalam. Natural na protektahan namin siya alang-alang kay NJ. Kung hindi lang dahil kay NJ, ano bang pakialam namin sa kanya? Kaso, nalaman namin na kami pala actually ang huling pinagsabihan niya dahil alam na pala ng buong block namin ang kalagayan niya at alam na rin nilang si NJ nga ang ama. At yung pagkakaroon niya ng anak na sikretong iningat-ingatan namin para sa kanyang kapakanan, kadramahan lang niya. Dahil alam din pala lahat ng mga kaklase namin ang tungkol dun. Pinaikot niya kami. Napakalaki niyang sinungaling.

Nasa major class ako, nag GM si Maine, kitakits daw sa Tspot. Shot daw sa bahay nina EllaB. Kailangan da ni NJ ang TL family niya. D ako nagconfirm. Ayoko pa siyang kausapin. Pauwi na ako ng makasalubong ko si Maine. Hinahanap daw niya ako.

“Pare, kailangan mong sumama. Ikaw ang gustong makausap ni NJ. Kaninang umaga ka pa hinahanap. Kanina pa tanong ng tanong kung sasama ka.”

D ako nagsasalita. Ayoko talaga…

“Sinabi ko nga sa kanya na hindi ka lang nagsasalita at nagpapahalata pero ikaw ang pinaka apektado sa lahat dahil mahal na mahal mo siya. At sabi niya mahal ka din daw niya….”

Okay fine. Sige na sasama na nga ako. Sabay na kaming pumunta sa Tspot ni Maine. Inabutan ko si NJ dun kasama yung iba. Halatang tuliro na ang gago. Parang pagod na pagod ang itsura niya. Kung kaya ko lang pawiin lahat ng pangambang nararamdaman niya sa mga oras na iyon gagawin ko. Kaso hindi eh, niyakap ko nalang siya.

“Iiyak mo na kasi yan…” pang-aasar naman ng mga TL girls.

Fly kami kina EllaB. Sa garahe kami nag inom. Timpla ang mga bilat ng sarili nilang inumin. Tatlong red horse mucho ang pinaghatian namin ni NJ. Kahit may problema pinilit parin naming maging masaya. Kung ano-anong naiisip naming strategy for damage control. Palalabasin talaga naming hindi si NJ ang ama ng bata. Tang ina niyang si Cinder bahala siya sa buhay niya. Hanggat hindi lumalabas ang bata at walang patunay na si NJ ang ama, mananahimik muna siya. Basta sa pagtatapos ng inuman, declared na, hindi na bahagi ng TL si Cinder. Hindi na namin siya kaibigan. Plinano niya lahat-lahat ng ito. Siya ang nagbigay ng problema sa sarili niya. Magdusa siyang mag-isa… itong si NJ, nagsorry sa akin at panay ang halik sa pisngi ko. Panay ang sorry niya sa aming lahat. Alam niyang apektado kaming lahat sa nangyayari. After all siya ang baby boy namin. Hinding hindi namin siya pababayaan. Ang LA, sa kalasingan napaamin pa na minahal daw niya si NJ kaya hindi rin niya matanggap na nabuntis si Cinder. Hahahaha ang alak nga naman. Pero siempre pa mega deny ang LA na sinabi daw niya yun. For the record tatlo kaya kaming nakarinig. Kaloka ang power puff na itoh.

Kahit lasing, fly ng robplace sa malate. Dumating na si Luis mula Iloilo. Sinamahan ako nina NJ, BBB at Asia. Inabutan kong naghihintay si Luis sa amin sa labas ng starbucks. Nakilala ko agad siya. Artist na artist ang aura ng lola ko. Ewan ko ba, basta parang pakiramdam ko ang tagal tagal na naming magkaibigan. At alam kong ganun din ang feeling niya. Mega hug namin ang isa’t isa, then pinakilala ko siya sa mga TLs na kasama ko.

“May dahilan naman pala para maloka ka sa kanya (NJ)” bulong sa akin ni Luis.

Natawa lang ako. Dahil gutom na siya, sinamahan muna naming siyang mag-dinner. Then fly kami ng Jack’s Loft para magkape. Mega chika kami ni Luis tungkol sa mga kalalakihan at mga blogging buddies. Yung tatlo, busy sa paglalaro ng kung anong game sa laptop na dala nila. Before midnight, nagpaalam na yung tatlo. Maaga pa kasi ang pasok bukas. Pero bago sila umalis, picture taking muna kami. Since balak ko naman talagang mag-absent, sinamahan ko muna si Luis na tumambay sa starbucks sa malate. More chika, more fun. Pinapaalalahanan niya ako na magiging kumplikado na ang buhay ni NJ kaya mag-isip daw akong mabuti kung gusto ko ba talagang maging bahagi nun. Nakadalawang oras yata kami sa pag-uusap. Sobra naman akong nag-enjoy. Masayang kasama si Luis. Lahat ng bagay napapansin ng loka. At lahat ng bagay nagagawa niyang katawa-tawa. Kaya nga siguro madali kaming nagkapalagayan ng loob. Pareho kaming laitera… Char lang! Bumalik kami sa hotel room niya para iwan ang laptop at para makapag bihis siya. Gigimik pa pala ang loka. Gustuhin ko mang samahan pa siya. D na talaga kaya ng katawan ko. Ilang araw na rin kasi akong walang tulog dahil sa mga requirements ko for finals. Tsaka kailangan kong mag beauty rest para sa Eheads concert come Saturday night.

Ganun talaga yun… kapag may nawawala, may dumarating. Nawala man si Cinder sa buhay ko, mas bonggang bongga namang friendship ang pumalit…..

It was nice meeting you in person Luis……