Ang Libing.... December 23

Alas-nuwebe palang ng gabi ng Dec22 ay nakabalik na ako sa Tenement. Pinakilala agad ako ni Bob sa mga anak niyang panganay at bunso. Pinakilala din niya sa akin ang kanyang ‘estranged wife’ na madalas kong makausap noon sa telepono dahil kay Superman. Pinakilala din sa akin ang ilan sa mga pamangkin ni Bob na talaga namang mga anak ng diyos. ‘Eto si Yj, siya yung nagpakasasa sa mga murang katawan namin ni Superman,’ natatawang pakilala sa akin ni Bob sa mga kapamilya niya. Hinampas ko nalang siya sa balikat. Hindi narin ako nagtanong kung bakit wala si Superman. Nakipaglaro ako ng tong-its at nanalo naman ng 700php. Dahil sa antok nakatulog na ako sa sofa, alas-siete na ng umaga ako ginising ni Bob. Nasa tabi ko ang panganay niyang anak, tulog din. Pagkatapos magkape, dali-dali akong naghilamos at nagsepilyo. Binigyan ako ni Bob ng puting t-shirt na isusuot para sa libing. Ginanap ang misa sa katabing simbahan ng Tenement. Siempre kahit hindi ko naman kilala yung namatay, pamilya naman ang turing ko sa mga naiwan niya, kaya naiyak ako sa tuwing nakikita kong umiiyak sila. Yung sakit nila, sakit ko rin. Sumakay kami sa mga nirentahang jeep papunta sa Tipas Catholic Cemetery para sa huling hantungan. Habang sinesemento ng sopulturero yung libingan, nag-aasaran naman kami ni Jojo kung sino ang susunod sa amin. Pagbalik namin sa Tenement, nag-lunch lang kami at pagkatapos ay nagpaalam na kami ni Jojo, para makapagpahinga na rin sila. Kitang-kita na sa mga mukha nila ang pagod na sanhi ng mga nagdaang araw. Nakakalungkot isipin na magkikita-kita kami ulit sa ganitong pagkakataon pa. pero wala naman kaming magagawa, ganyan talaga ang buhay eh.