Epek...

Siempre pa, sa panahon ngayon, mabuti na ang maniguro. Kaya naman pag bet nating bumili ng kung ano-anong ‘pampa’, may I ask muna natin kung may side effect ba. Gaya ng isang friendship ko dati sa work, si Mac . Ang dami na niyang nasubukang pampapayat. Tableta, kapsula, tsaa, pahid, at kung ano-ano pa. Yung iba, feeling ko eepekto sana, kaya lang maya’t maya naman ang lamon ng bakla kaya wala ding kuwenta. Minsan nagkausap sila ng isa pa naming friendship na bilat na matagal naming d nakita. Sobrang fayatola ng bilat. Kaya naman excited na magtanong ang bayot kung ano ginamit niya. Siempre sa isip-isip ko “shabu”!!! Mukha kasing nag-adik ang potah sa kapayatan niya. Nakalimutan ko na yung name nung gamot, pero identical sa bangkok pills. Pero ayon sa bilat eh powerful daw talaga. Epekto daw nito eh parang yung ibang pampapayat din na erna ka ng erna (tae ng tae sa mga shunga). Shining shimering bling bling agad ang mata ng bayot, parang nakakita ng bagong pag-asa. Umorder agad ang bakla at nakuha niya after three days.

Sinabihan siya ni bilat na ideal inumin kung nasa bahay ka lang dahil bubureret ka daw talaga ng todo. Pero dahil nga sanay na si bakla sa mga ganitong eksena, sigurado daw siyang kaya niyang i-handle ang bagong droga. Hindi ko makakalimutan ang araw na yon. Pumasok kami ng alas-kuwatro ng umaga, by 6am ay nagbreakfast kami at after eating, inom agad ang bakla ng pill. Balik sa mga cubicle. After thirty minutes, dumadagundong na ang tiyan ng bakla. Powerful nga, ang bilis ng epek. Ox agad ang fotah at takbo sa CR. Pagbalik niya, dumaan pa sa akin at nagyabang… ‘mare puro fats ang erna ko, effective!!!’

After another thirty minutes, nakita kong tumayo nanaman ang bakla. Pero deadma lang ako. By lunch time, nakatatlong balik na siya sa CR at masama na ang tingin sa kanya ng TC niya. Ubos na kasi ang ox time ni bakla. ‘Potang ina, para akong nagtatae. Hindi ko kaya ito mars,’ banat niya habang nakatitig sa baon niya for lunch. Natatakot daw siyang kumain dahil baka mapuno ang tiyan niya at magsimula nanaman siyang ma-erna. Pinilit ko siyang kumain kahit konti lang. Sumubo naman siya. Fifteen minutes bago kami bumalik sa work station, nakaramdam na ulit siya ng pagkulog sa tiyan. Takbo ang bayot sa CR. Ten minutes na akong nakalog-in wala pa siya. Inisip ko na baka maraming tao sa CR dahil breaktime nga. Pagbalik niya, dumaan ulit siya sa akin, pawisan ang bakla. ‘Uwi na ako, papaalam ako kay TC. Potang ina kasi ang tagal nung mga bwisit na lalake mag CR eh,’ bulong niya.

‘Bakit anong nangyari?’

‘Naerna ako sa brief,’ natatawang bulong niya. Makapal ang mukha nito, hindi nakuhang mahiya. Humagalpak naman ako ng tawa. Hindi ko maimagine kung anong ginawa niya sa CR para malusutan ang kahihiyang ito.

‘Tinapon ko na yung underwear. Kaya uwi na ako, baka sa pants naman ako maerna. Error yun. Tangna mo, wa ka ispluk ha,’ sabay talikod si bakla para magpaalam sa TC niya.

After work, nagkayayaan kami mag-inuman ng mga friendship. May nagkuwento tungkol sa isang underwear na nakita niya sa trashcan sa CR, may erna daw. Sabi ko nalang, 'eeeeeew!'

*****

Nung una kaming magkita ni RJ after xmas vacation, eto ang banat niya sa akin, ‘wow ang puti mo! Epektib ang payong mo ah!’ sabay tawa ang gago. Hindi lang siya ang nagsabi na pumuti nga daw ako. Halos lahat sila sa TL. Yeiz, isa akong negritang walang hinangad kundi pumuti. By all means ito. By hook or by crook. At talaga namang hate na hate ko ang araw. Para akong bampira. Pag papasok ako ng skul, aalis ako ng bahay habang madilim pa. At uuwi ako pag wala ng araw. Pag kailangan talaga, may payong ako. Yan ang hindi nawawala sa bag ko. Payong. Ang pinakaimportanteng bagay para sa akin. At sunblock. Kaya naman lahat na yata ng brand ng glutha eh nasubukan ko na. Maliban sa Lucida na peke daw hahahaha, buti nalang. Pero walang umepekto. Pinakuli itong Pure White ng Shiseido. May kamahalan dahil pinapabili ko pa sa mudra at sisteret ko sa jafan jafan sagot sa kahirafan. 3 weeks palang akong umiinom. 9 tablets a day ito (nung una borkot akei, any moment overdose). Ayoko namang pumuti dahil sa pamumutla, dahil tegi na pala ekez. D enjoy yun noh! Pero yun daw talaga ang dosage. 270 tabs per bottle, kaya 9 tabs a day para sa isang buwan isang bote.

Pero shet may side epek, pansin ko, kain ako ng kain. As in wala akong kabusugan. Okay lang sana eh, dahil I’ve been trying hard to gain weight kaso d naman ako tumataba. Fayatoladik (sobrang payat na mukha ng adik) parin akei. Lafang akez bago pumasok sa school, lafang every break, lunch, dinner, matutulog nalang ako magugutom pa, kaya kain ulit bago matulog. Ang gastos. At napapansin ko rin, more tulog more fun talaga ako. Naka-ilang absent na ako since classes resumed. Bagay na hindi ko ginagawa. Kung ano-anong dahilan sinusulat ko sa excuse letter, pero sa totoo lang, natulog lang naman ako. Gaya ngayon, hindi nanaman ako nakapasok dahil hindi ako nagising. Pero on the bright side, yung mga tatlong araw na hindi kami nagkita ni NJ last week, sinabi niyang namiss niya ako. Nyahahahaha… mag-aabsent na nga ako lagi. Joke!!!

Pero happy ako, dahil umeepekto ang Pure White. Puputi na ako sa wakas!!!

Bwah!