Paano ba magpaalam sa isang taon na naging mabuti sayo? Sa sobrang dilim ng taong 2007, at sa walang kasiguruhang dala ng 2009, parang ayoko ng matapos ang 2008. pero may magagawa ba ako? Sa sobrang pangit ng lagay ng ekonomiyang pandaigdigan, mukhang magiging mabigat ang taon na ito. Pero iniisip ko nalang may labingdalawang buwan ang isang taon at nagsisimula palang ang 2009. Marami pang pwedeng mangyari. Mananalangin nalang na sana sa kabila ng krisis, ay magising na ang mga tao na dapat ay magkaisa na para madaling labanan ang mga panibagong pagsubok na darating. Hindi man naging bonggang bongga ang 2008 para sa akin, ito naman ang taon na nagkaroon na ako ng lakas ng loob para harapin ang mga dapat kong harapin, at ayusin na ang mga dapat kong ayusin. Yun palang, sapat na para maging masaya ako. Magbalik tanaw tayo….
Enero – nagsimula ang taon ng medyo malungkot dahil namatay ang pudra ng bestfriend kong si Ana. Umuwi si Ana mula Japan para sa libing. Sinamahan ko siya mula pagdating niya hanggang sa makabalik. Nagresign na rin ako sa Telus. Hindi pala ganun kahaba ang pasensiya ko sa mga irate customers. Kung magko-call center ulit ako, ayoko na ng outbound.
Pebrero – balentayms nanaman. Siempre pa kahit pano sinelebreyt namin ni DD ang aming 5th monthsary bilang fuckbuddies.
Marso – sa kalandian ko may nangyaring masama. Ayoko ng pag-usapan. Basta sobra akong natrauma, ngayon palang ako nagsisimulang makarecover.
Abril – umuwi ulit si Ana. Dalawang linggo kaming rumampa. Milagro, nakuha ni AGG ang number ko, kaya nagkita kami ulit pagkatapos ng pitong taon. Siya ang nag-iisang lalakeng minahal ko nung college. (Nakakaloka dahil college parin ako hanggang ngayon.)
Mayo – nag-enroll na ako ulit para matapos na ang University Studies ko. Optimistic ako na this time, wala ng magiging sagabal. Ito ang pinakamagandang desisyon na ginawa ko sa nakaraang dalawang taon. Nag-start na ulit kaming magbonding ni AGG. Siempre mahal ko parin siya, pero hindi na sa ganung level. Friendships nalang.
Hunyo – pasukan na. enjoy na enjoy ako, although medyo asiwa lalo na at ako ang pinakamatanda sa klase. Pangsampung taon ko ba naman sa college eh.
Hulyo – nagstart na akong magkaroon ng mga kaibigan. Naging miyembro ng grupong TL. Nalaman ko na mayroon pa palang mas matanda sa akin sa klase, si Maine. Hahahaha… natuwa ako. Ito ang buwan na una kong nasilayan ang poging-pogi na si NJ. Pag naaalala ko ang pagkakataong ito, kinikilig parin ako. Girl?
Agosto – umuwi ang sisteret kong si Jen mula Japan para magbakasyon. Sinelebreyt namin ang 1st birthday ng pamangkin kong si Nika.
Setyembre – umuwi ang friendship kong si Thad mula Bahrain. Nagpayanig ang lola. Reunion ng mga Bombo Friends. Ito ang circle of friends ko noong unang pumasok ako sa kolehiyo. Bonggang bonggang okrayan ang naganap. Naospital si Shrek bago matapos ang buwan. Jinombag ng shupatembang ng x niya. Ayun nadiskaril ang panga. Gumastos ng kalahating milyon dahil sa Asian hospital naconfine. Nilagyan ng titanium ang panga niya, pero feeling ko ordinaryong bakal lang na galing sa junkshop. Niliha lang ng todo hanggag kuminang.
Oktubre – sembreak na. Walang masyadong eksena. Boring-boringan. DVD marathon ito. Sobrang namiss si NJ.
Nobyembre – hindi ako nakauwi ng Tarlac para sa undas. Kaya naman isang linggo akong tumira kay Rayven, natakot akong multuhin ng lolo ko. Walang humpay na rampa ang ginawa namin.
Disyembre – nagkaroon ng pagkakataon na makita ulit ang mga kaibigang matagal ng hindi nakikita. Nakakalungkot lang na sa lamay pa. Umuwi si Lawrence mula Doha, heartbroken nanaman kasi ang bakla. Sana lang nakatulong ang pag-uwi niya na maibsan ang lungkot na nadarama. Sinelebreyt namin ang 2nd birthday ng pamangkin kong si Ethan. Kinasal na ang isa sa mga Bombo girls na dapat matagal ng kinasal.
All in all, keri na. Marami akong gustong gawin ngayong bagong taon. Pero ano’t ano pa man, pinaka-top sa priorities ko ang magfocus sa studies. Paalam 2008. Welcome 2009……
Enero – nagsimula ang taon ng medyo malungkot dahil namatay ang pudra ng bestfriend kong si Ana. Umuwi si Ana mula Japan para sa libing. Sinamahan ko siya mula pagdating niya hanggang sa makabalik. Nagresign na rin ako sa Telus. Hindi pala ganun kahaba ang pasensiya ko sa mga irate customers. Kung magko-call center ulit ako, ayoko na ng outbound.
Pebrero – balentayms nanaman. Siempre pa kahit pano sinelebreyt namin ni DD ang aming 5th monthsary bilang fuckbuddies.
Marso – sa kalandian ko may nangyaring masama. Ayoko ng pag-usapan. Basta sobra akong natrauma, ngayon palang ako nagsisimulang makarecover.
Abril – umuwi ulit si Ana. Dalawang linggo kaming rumampa. Milagro, nakuha ni AGG ang number ko, kaya nagkita kami ulit pagkatapos ng pitong taon. Siya ang nag-iisang lalakeng minahal ko nung college. (Nakakaloka dahil college parin ako hanggang ngayon.)
Mayo – nag-enroll na ako ulit para matapos na ang University Studies ko. Optimistic ako na this time, wala ng magiging sagabal. Ito ang pinakamagandang desisyon na ginawa ko sa nakaraang dalawang taon. Nag-start na ulit kaming magbonding ni AGG. Siempre mahal ko parin siya, pero hindi na sa ganung level. Friendships nalang.
Hunyo – pasukan na. enjoy na enjoy ako, although medyo asiwa lalo na at ako ang pinakamatanda sa klase. Pangsampung taon ko ba naman sa college eh.
Hulyo – nagstart na akong magkaroon ng mga kaibigan. Naging miyembro ng grupong TL. Nalaman ko na mayroon pa palang mas matanda sa akin sa klase, si Maine. Hahahaha… natuwa ako. Ito ang buwan na una kong nasilayan ang poging-pogi na si NJ. Pag naaalala ko ang pagkakataong ito, kinikilig parin ako. Girl?
Agosto – umuwi ang sisteret kong si Jen mula Japan para magbakasyon. Sinelebreyt namin ang 1st birthday ng pamangkin kong si Nika.
Setyembre – umuwi ang friendship kong si Thad mula Bahrain. Nagpayanig ang lola. Reunion ng mga Bombo Friends. Ito ang circle of friends ko noong unang pumasok ako sa kolehiyo. Bonggang bonggang okrayan ang naganap. Naospital si Shrek bago matapos ang buwan. Jinombag ng shupatembang ng x niya. Ayun nadiskaril ang panga. Gumastos ng kalahating milyon dahil sa Asian hospital naconfine. Nilagyan ng titanium ang panga niya, pero feeling ko ordinaryong bakal lang na galing sa junkshop. Niliha lang ng todo hanggag kuminang.
Oktubre – sembreak na. Walang masyadong eksena. Boring-boringan. DVD marathon ito. Sobrang namiss si NJ.
Nobyembre – hindi ako nakauwi ng Tarlac para sa undas. Kaya naman isang linggo akong tumira kay Rayven, natakot akong multuhin ng lolo ko. Walang humpay na rampa ang ginawa namin.
Disyembre – nagkaroon ng pagkakataon na makita ulit ang mga kaibigang matagal ng hindi nakikita. Nakakalungkot lang na sa lamay pa. Umuwi si Lawrence mula Doha, heartbroken nanaman kasi ang bakla. Sana lang nakatulong ang pag-uwi niya na maibsan ang lungkot na nadarama. Sinelebreyt namin ang 2nd birthday ng pamangkin kong si Ethan. Kinasal na ang isa sa mga Bombo girls na dapat matagal ng kinasal.
All in all, keri na. Marami akong gustong gawin ngayong bagong taon. Pero ano’t ano pa man, pinaka-top sa priorities ko ang magfocus sa studies. Paalam 2008. Welcome 2009……
No comments:
Post a Comment