Thank You Girls.... Thank You So Much...

The Thank You Girls (4th movie for the year). Una gusto kong magpasalamat sa mga taong nasa likod ng pelikulang ito. Ito yata ang nagiisang pelikulang Pinoy na malayang naipahayag at naipakita sa mga manonood ang kultura at tradisyon ng mga baklang Pinoy na sumasakop sa dalawang henerasyon. Nakapaloob na diyan ang simpleng kalandian ng mga batang “nagdadalaga”, hanggang sa malalaking problema gaya ng takot na maaaring hindi matanggap ng pamilya pag nagladlad ka na. Nandiyan ang diskriminasyon, ang hirap sa paghahanap ng lifetime partner, ang pagharap sa katotohanang mahirap tumandang mag-isa, mga baklang nagkapamilya, at marami pang iba. Imagine lahat yan ginamit na material sa movie ng hindi nadidiskaril ang tema. To think na mabigat at malalim ang mga ideyang nais iparating pero naipahayag ito sa paraang magaan sa pagtanggap ng mga viewers. From frame to frame BONGGANG BONGGANG BONGGA!!!

Maagang natapos ang klase ko kahapon. Tambay ako sa T-spot. Masaya dahil maliban kay BBB ay kumpleto ang mga TLs. Ang mga kolbang na sina Jhay at RJ nandun din. Ang payat ni Jhay, nagkakaproblema daw kasi sa gf niya. Niyaya ko siyang ‘maglaro’ kami saglit sa banyo pero wala daw siya sa mood. Nyahahahaha…. Naghanap ako ng makakasama sa galeria para manood ng Thank You Girls. Si NJ kasama kong naglunch at matagal ko din siyang pinilit na samahan ako pero talagang gusto daw niyang pasukan yung major niya. Tuesday kasi eh, lahat ng TL 7 to 7 ang klase, maliban sakin. Pero si Bernard, dumating wala daw siyang major. Yeiz, may kasama na akong manonood. Niyaya ko siya agad, pero pagod daw siya at gusto ng umuwi. Nung sinabi kong libre pati pagkain, mabilis pa sa alas-kuwatro ang pagdampot niya sa bag niya, ‘TARA!’ Habang nasa bus, mega spluk niya sa akin ang mga pinagdadaanan nila ng gf niya na twice ko naring nakasama. Panay naman ang ‘ows?’ at ‘ah’ ko sa pagitan ng mga kwento niya. Peste may sipon kasi ako eh, hirap magsalita pag barado ilong. Kainis.

Yun na nga. Bumili agad kami ng tiket pagdating sa gale. 2:35 ang start. May thirty minutes pa kami. Take out kami sa mcdo. Pagkatapos ng napakaraming trailers, nagsimula na. Simula palang baklang bakla na.

‘Ano to? Pangbakla?’ gulat na sigaw ni Bernard sa tenga ko. Nyahahahaha hindi naman kasi siya nagtanong kung ano papanoorin eh.

‘Oo. Pero don’t worry comedy toh, walang malaswa,’ paninigurado ko.

Tahimik siyang sumandal at nagconcentrate sa french fries. Maya-maya pa, panay na ang halakhak ng gago. At panay ang mga usal niya ng ‘astig’. Astig daw ang soundtrack, at pansin ko din ang ganda ng mga songs na ginamit ha. Parang hindi indie film itoh. At astig daw ang mga banatan ng mga bayot lalo na pag na-ookrayan. Ang dami talagang eksenang hindi ko kinaya. Halos maiyak ako sa katatawa. Lalo na ang mga question and answer portion nila habang nasa tuktok ni Char Lang, na pinakabayot sa lahat ng jipelya sa balat ng lupa. Pero nafeel ko rin ang moment ng mag-inang Christina at Mommy Paula.

‘Kaya lang naman ako nagagalit dahil ang mga taong mahalaga sa akin, kung ituring mo parang basura,’ or something to that effect ang linya ni mommy Paula. Tinamaan ako diyan ha!!!!

Shet talaga. Pagkatapos ng pelikula, mapapadasal kang sana may karugtong pa. Alam na alam na siguro ng direktor na ganyan ang mararamdaman ng mga tao, kaya naman may tugon sa mga dasal mo. Biglang ibabalik si Bernadette…. At ang huling eksenang yun ang magiging sanhi ng kabag mo!!!

‘Bakit kaya hindi nalang yung mga ganung pelikula ang i-produce ng mga big movie companies, no?’ tanong ni Berbard paglabas namin ng movie house. ‘Kesa yung mga patweetums na movie na wala namang kwenta,’ dagdag pa niya.

‘Ewan ko,’ sabi ko. Hindi ko naman talaga alam isasagot ko.

Hanggang sa pagtulog naalala ko yung movie. Iniisip ko kung sino ako sa kanila. Feeling ko si Chris, emotera kasi ang bakla eh. Dami-daming kinikimkim, ganun din kasi ako, lalo na sa pamilya. Pero pagdating sa kakapalan ng mukha, Macariong Macario ako hahahaha. Yeiz, minsan wala din akong takot umeksena kahit alam kong wit na keri. Give it a shot parin ang drama. May pagka-mommy Paula din ako when it comes to love. Pesteng mga lalake kasi yan. Ewan ko ba kung bakit para akong magnet sa mga lalakeng may asawa na. Sa okrayan, Allyson ako, mapanlait ako eh. Tsaka feelingera. Pero sino bang bakla ang hindi? Hindi ko pa naman naranasan majombag ng kahit na sino, kaya parang wala pa akong eksenang Vanette. Minsan nga ako pa ang nang-oombag. Hehehehe. Okay aminin ko na may pagka Bernadette din ako. Hahahaha GAGAH! Hindi ako matinggera noh. Bernadette din ako in the sense na malaki din ang tt ko. Hahahahaha.

Char Lang!!!!

Photo via http://bebsisms.blogspot.com