Pages

Wednesday, March 11, 2009

Tuliro...


Friday (march 6)… Kasumpa-sumpa ang unang kalahati ng araw na ito. Nalaman namin ang mga panggagago sa amin ni Cinder. Kahapon, sinabi niya sa aming buntis siya at kami palang daw ang nakakaalam. Natural na protektahan namin siya alang-alang kay NJ. Kung hindi lang dahil kay NJ, ano bang pakialam namin sa kanya? Kaso, nalaman namin na kami pala actually ang huling pinagsabihan niya dahil alam na pala ng buong block namin ang kalagayan niya at alam na rin nilang si NJ nga ang ama. At yung pagkakaroon niya ng anak na sikretong iningat-ingatan namin para sa kanyang kapakanan, kadramahan lang niya. Dahil alam din pala lahat ng mga kaklase namin ang tungkol dun. Pinaikot niya kami. Napakalaki niyang sinungaling.

Nasa major class ako, nag GM si Maine, kitakits daw sa Tspot. Shot daw sa bahay nina EllaB. Kailangan da ni NJ ang TL family niya. D ako nagconfirm. Ayoko pa siyang kausapin. Pauwi na ako ng makasalubong ko si Maine. Hinahanap daw niya ako.

“Pare, kailangan mong sumama. Ikaw ang gustong makausap ni NJ. Kaninang umaga ka pa hinahanap. Kanina pa tanong ng tanong kung sasama ka.”

D ako nagsasalita. Ayoko talaga…

“Sinabi ko nga sa kanya na hindi ka lang nagsasalita at nagpapahalata pero ikaw ang pinaka apektado sa lahat dahil mahal na mahal mo siya. At sabi niya mahal ka din daw niya….”

Okay fine. Sige na sasama na nga ako. Sabay na kaming pumunta sa Tspot ni Maine. Inabutan ko si NJ dun kasama yung iba. Halatang tuliro na ang gago. Parang pagod na pagod ang itsura niya. Kung kaya ko lang pawiin lahat ng pangambang nararamdaman niya sa mga oras na iyon gagawin ko. Kaso hindi eh, niyakap ko nalang siya.

“Iiyak mo na kasi yan…” pang-aasar naman ng mga TL girls.

Fly kami kina EllaB. Sa garahe kami nag inom. Timpla ang mga bilat ng sarili nilang inumin. Tatlong red horse mucho ang pinaghatian namin ni NJ. Kahit may problema pinilit parin naming maging masaya. Kung ano-anong naiisip naming strategy for damage control. Palalabasin talaga naming hindi si NJ ang ama ng bata. Tang ina niyang si Cinder bahala siya sa buhay niya. Hanggat hindi lumalabas ang bata at walang patunay na si NJ ang ama, mananahimik muna siya. Basta sa pagtatapos ng inuman, declared na, hindi na bahagi ng TL si Cinder. Hindi na namin siya kaibigan. Plinano niya lahat-lahat ng ito. Siya ang nagbigay ng problema sa sarili niya. Magdusa siyang mag-isa… itong si NJ, nagsorry sa akin at panay ang halik sa pisngi ko. Panay ang sorry niya sa aming lahat. Alam niyang apektado kaming lahat sa nangyayari. After all siya ang baby boy namin. Hinding hindi namin siya pababayaan. Ang LA, sa kalasingan napaamin pa na minahal daw niya si NJ kaya hindi rin niya matanggap na nabuntis si Cinder. Hahahaha ang alak nga naman. Pero siempre pa mega deny ang LA na sinabi daw niya yun. For the record tatlo kaya kaming nakarinig. Kaloka ang power puff na itoh.

Kahit lasing, fly ng robplace sa malate. Dumating na si Luis mula Iloilo. Sinamahan ako nina NJ, BBB at Asia. Inabutan kong naghihintay si Luis sa amin sa labas ng starbucks. Nakilala ko agad siya. Artist na artist ang aura ng lola ko. Ewan ko ba, basta parang pakiramdam ko ang tagal tagal na naming magkaibigan. At alam kong ganun din ang feeling niya. Mega hug namin ang isa’t isa, then pinakilala ko siya sa mga TLs na kasama ko.

“May dahilan naman pala para maloka ka sa kanya (NJ)” bulong sa akin ni Luis.

Natawa lang ako. Dahil gutom na siya, sinamahan muna naming siyang mag-dinner. Then fly kami ng Jack’s Loft para magkape. Mega chika kami ni Luis tungkol sa mga kalalakihan at mga blogging buddies. Yung tatlo, busy sa paglalaro ng kung anong game sa laptop na dala nila. Before midnight, nagpaalam na yung tatlo. Maaga pa kasi ang pasok bukas. Pero bago sila umalis, picture taking muna kami. Since balak ko naman talagang mag-absent, sinamahan ko muna si Luis na tumambay sa starbucks sa malate. More chika, more fun. Pinapaalalahanan niya ako na magiging kumplikado na ang buhay ni NJ kaya mag-isip daw akong mabuti kung gusto ko ba talagang maging bahagi nun. Nakadalawang oras yata kami sa pag-uusap. Sobra naman akong nag-enjoy. Masayang kasama si Luis. Lahat ng bagay napapansin ng loka. At lahat ng bagay nagagawa niyang katawa-tawa. Kaya nga siguro madali kaming nagkapalagayan ng loob. Pareho kaming laitera… Char lang! Bumalik kami sa hotel room niya para iwan ang laptop at para makapag bihis siya. Gigimik pa pala ang loka. Gustuhin ko mang samahan pa siya. D na talaga kaya ng katawan ko. Ilang araw na rin kasi akong walang tulog dahil sa mga requirements ko for finals. Tsaka kailangan kong mag beauty rest para sa Eheads concert come Saturday night.

Ganun talaga yun… kapag may nawawala, may dumarating. Nawala man si Cinder sa buhay ko, mas bonggang bongga namang friendship ang pumalit…..

It was nice meeting you in person Luis……

Thursday, March 5, 2009

It's really college all over again...



Almost nine years to this date, nag drop out ako from school. Sa sobrang sakit ng nararandaman ko noon. Sobra ko siyang minahal kahit alam kong may kahati ako sa pagmamahal niya. natural na lang naman yun sabi ko sa sarili ko. Kaso nabuntis niya yug babae. D ko kinaya. Kayang kaya kong maging Maricel sa Love Story. Pero wit ko kering mag ate Shawie sa Madrasta. Fast forward. Eto ako, back to college na. Sabi nga nila, natututo daw tayo sa mga sakit na pinaparamdam sa atin ng buhay. Sa tuwing nakakaranas tayo nito, unti-unting tumataas ang bakod na binubuo natin para protektahan natin ang ating mga puso sa mga tao at bagay-bagay na maaaring makasakit pa sa atin. Kaso dumating siya. Isang ngiti lang niya at durog na ang bakod na parang sementong di pa man tuluyang natutuyo, inulan na.

Nakatambay ako sa t-spot. Nakita kong papalapit sa akin si Maine at Cinder. Umupo si Cinder sa tapat ko. Si Maine nakatayo lang sa gilid ng mesa, sa pagitan namin ni Cinder.

“Sabihin mo na kay Yj ate,” si Cinder. May inabot sa aking papel si Maine. Hindi ko kinuha. Alam ko na. Gusto ko ng tumayo at maglakad palayo. Pero kinailangan kong marinig ang katotohanan.

“Ano yan?” patay malisya kong tanong.

“She’s pregnant,” si Maine.

“Kanino?” tanong ko. Bastusan na. Tang ina eh. Hoping ako na by miracle eh sabihin ni Maine o ni Cinder mismo na hindi si NJ ang ama.

“Kanino pa?” sabi ni Maine, “kay NJ.” Gusto kong maiyak. Pero nagpigil ako. Hindi ko ipapakita kay Cinder na apektado ako sa larong ito na matagal na niyang minamanipula.

“I don’t care! Bakit sa akin niyo sinasabi yan?” sagot ko.

“What? We have to support them… nanjan na yan,” si Maine na pinakamatanda. Laging tinitimbang ang mga pagpipilian kahit sa pinakamalala ng sitwasyon.

“What are you talking about? Support them? Kung gusto mo silang suportahan sa mga katarantaduhan nila, GO! Pero huwag niyo akong idadamay!!!”

Gustong gusto kong sabihin kay Cinder lahat ng nararamdaman ko pero nagpigil ako. Gustong gusto kong sabihin:

Masaya ka na? Hindi ka pa nakuntentong buhay mo lang ang sirain mo? Nandamay ka pa ng ibang tao. May tawag sa mga kagaya mo Cinder. KAMPON NI SATANAS!!! Tang ina ka, wala kang konsiderasyon sa pakiramdam ng ibang tao. Sobra-sobrang sakit ang pinaranas mo sa mga magulang mo ng mabuntis ka almost three years ago. Pero pinatawad ka nila. Kinupkop nila kayong mag-ina. Pinag-aral ka ulit. Pero anong ginawa mo. Puro paglalandi. HALIPAROT KA! TALIPANDAS! Yung anak mo, ni hindi mo makuhang alagaan. Tapos ngayon buntis ka nanaman? Wala kang konsiderasyon sa pakiramdam ng ibang tao. Dapat sayo iniiwasan. Dapat ilagay ka sa isang lugar kung saan wala kang mapeperwisyo. Dapat itali ka sa isang giant kwitis at sindihan ng bonggang bongga para lumipad ka na sa kawalan… POTAH KA!!!

Tumayo ako para pumasok sa major subject. Hinabol ako ni Maine. Nasa hagdanan kami.

“Talk to me…”

“Wala akong sasabihin.”

“But are you okay?” tanong niya.

“Naman. Hindi naman ako ang buntis eh.” Sagot ko.

“Yj, alam ko kung anong nangyari sa iyo noon at kay AG.”

“Iba yun… I was in love with him. Si NJ….. wala lang,” at iniwan ko na siya.

Later that afternoon, inaasar na ako ng mga power puff girls na sina Asia at LA.

“Yj iiyak mo na yan….”

“Ha! Bakit ako iiyak. Tang ina, laking tuwa ko lang pag lumabas ang bata at negro.”

“Hahahaha… oo nga. Malay ba natin kung talagang kay NJ yun,” sabi ni LA.

Alam na raw ni NJ. Pero hindi pa niya alam na alam na naming lahat sa grupo. Wala pang nagsasalita. Parang okay lang naman siya. Hindi ko nakikitaan ng pagkabahala. Ang tapang ng mga kabataan ngayon, hindi mo kaiinggitan. Manlulumo ka. Matutulog na ako. Bukas sana mapagtanto ko na masamang panaginip lang ang lahat ng ito.

Friday, February 27, 2009

sunog kilay....

things to do:

short story, minimum of 12 pages...( creative writing)
news letter, 4 pages... ( campus journalism )
reflection paper ( religion )
digital autobiography ( educational technology )
digital storytelling ( educational technology )
lesson plan ( principles of teaching )


sleep....... gusto ko ng matulog..... waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Tuesday, February 24, 2009

Walang Tayong Dalawa....

Feb22 (Sunday)… Isang araw na puno ng patweetums. Siempre ako yung patweetums. Nagiging kamukha ko na nga si Tweety the Bird (oo “the bird” talaga ayon sa friend kong si Star) sa sobrang patweetums….

After ng NSTP class namin, nagpasama ako kay Maine sa Caloocan para ibigay kay ate Jobel ang papeles na pinapakuha ni pudra. Uuwi na kasi si ate Jobel sa Japan. Since nasa Sangandaan kami (at clearly sanga-sanga nga ang mga daan dun), naisipan kong itext si AG. Ang lalakeng una kong minahal the first time na nagkolehiyo ako eleven years ago. Wiz pa ako thunders, accelerated akez noonchi.

Yj: nasa salon ka ba? (family biznez nila itey na siya ang nagmamanage)

AG: yup… bakit?

Yj: daan sana ako, nasa Caloocan ako eh. (tsaka sobrang miss na kitah, six months na kitang d nakikita)

AG: ok, punta ka lang dito, hintayin kita.

Yj: may ipapabili ka ba?

AG: bakit ano bang meron jan?

Yj: wala naman, malay ko ba kung nanjan si T (anak niya na inaanak ko sa binyag), eh d bibili ako ng merienda.

AG: wala siya dito, pero ako nandito at gusto ko rin ng merienda…. Hahaha

30 minutes later nasa salon na kami ni Maine, bitbit ang mga food from Jollibee…. Nyahahaha, ang cheap. Siempre pinaghintay kami ng loko, naliligo daw kasi. Hmmmmmm akala yata niya mag-isa akong pumunta… d ko pala nasabing may kasama ako. Paglabas niya, sheeeeeeet naloka ako. Ang laki ng katawan niya compared nung huli kaming magkita. Ang mga dibdib parang two-seater sofa, ang sarap upuan. Naka uber-fit pang shirt ang gagoh. Sa kanyang navy green na shirt, camouflage na shorts, at army cut hair, parang nasa harap ko si Jake Cuenca na pinaguapo lang ng one hundred times. Wa echoz. Parang gusto kong iwasiwas ang aking ulo para humaba na ang aking hair at mag-ala Kim Chiu, at gamitin ang magic wand and make NJ appear para may Gerald Anderson… at bonggang bongga… TAYONG DALAWA na ang eksena. Echoz. Oooooooooops pigilan ang sarili bakla… minsan ka ng nasaktan ng sobra-sobra dahil sa kanya. Magkumpare na kayo ngayon…… tumigil ka!!!

Anyways, yun nga. Habang kumakain kami sa kusina nila, mega interview niya si Maine kung ano lagay ko sa skul.

Totoo bang nag-aaral si Yj? Baka bulakbol parin gaya ng dati, hindi naman? May boyfriend ba siya ngayon? Ano?.... Sino si NJ?

Si Maine kasi ang daldal. Pero in fairness sobra naman niya akong inangat sa academic karirs kez. Kaya kampante na ang loko. Natuwa ako dahil hind pa rin talaga siya nagbabago. Madali parin siyang makibagay at makisama kahit kanino. Walang arte sa katawan, hindi mahiyain. Kompident. Hay, kaya ako nainlababo sa kanya noon eh. Habang nag-uusap, panay lang naman ang patweetums ko. Ngiting aso. Matang pusa. Hawi ng bangs na imbisibol. Laugh ng mahinhin. Ganun. Panay lang naman ang ismid ni AG sa mga sagot ni Maine na animoy ayaw maniwala na matino na ako ngayon. Mega encourage nga ang Maine na bumalik na rin siya sa school gaya ko. Kasi naman nagdrop out siya noon, the summer bago kami mag second year. Nabuntis kasi niya ang jowa niya. Shet sixteen lang siya noon. Keri lang naman sakin noon na may jowa siya. Pero yung nabuntis niya? Wititit. Isang malaking error. Nag-drop out din ako at nag-pak-up agad. Fly ng Japan para dun mag-move on…. Bata pa kasi ako noon. Madali pang matuliro ang isip. Years later, nagkaroon ulit kami ng communication. Ok na ako. Napatawad ko na siya. Dahil in all fairness, wala kaming masamang pinag samahan. Mantakin mo, ginawa niya akong ninong ng anak niya ng magbinyag ito. Kahit wala ako dun.

After seven years, umuwi naman ako sa Pinas, this time para naman mag-move on mula sa sinapit ko kay Pierre. Nagkita kami ni AG somewhere in Timog (May last year ito eh). Pakshet. I swear talaga. Kung ano itsura niya nung huli kaming magkita, ganun parin hanggang ngayon. Ampeyr naman ng buhay. Eto ako at libo-libo ang ginagastos para gumanda at bumata, considering galing pa ako sa bansang maganda ang klima. Samantalang siya, effortless. Ganun yata talaga pag anak ka ng diyos. We spent that whole night catching up. Kasabay ng bawat beer na nilalaklak namin, unti-unting nawala ang pitong taon na lumipas na hindi kami magkasama. Pinunan namin ang bawat isa ng mga pinagdaanan namin sa nakalipas na pitong taon. Yung sumunod na tatlong buwan, marami pang pagkakataon na lumabas kami. Nagkaroon din ako ng chance para madalaw yung bago niyang tinitirhan at yung salon na pinatayo ng mommy niya. Naging madalang na lang ang pagsama ko sa kanya mula nung mag-enroll ulit ako. Gusto ko kasing magfocus sa studies. Malabong mangyari yun kung nanjan siya lagi at baka malaglag nanaman ako. Madiskaril pa ang mga plano ko sa buhay. Tama ng nanjan lang siya. Laging handa kung kailangan ko ng kaibigan at karamay. Tama ng maging magkaibigan nalang kami ngayon. Masaya na rin naman ako. At isa pa, ang laki na ng anak niya. Utang na loob…..

Nung pauwi na kami ni Maine…

Yj: so what can you say?

Maine: mare ang guapo. mabait pa. (kinikilig pa ang potah)

Yj: mas guapo pa kay NJ?

Maine: para mo namang kinumpara ang pusa sa tigre….. (si NJ ang pusa)


Ang tanong ko nalang ngayon… sino kaya ang nag-proxy sa akin nung binyag ni T?

And yes... wala ng tayong dalawa.... dahil kaya ko munang mag-isa....

Sunday, February 22, 2009

Wat!..... Wat?

went to school around 1:30 pm. couldn't tolerate the heat so i took a cab. got my NSTP midterm grade, it was the same like prelim. Maine and I went to Asia's dorm after class. NJ had gone home to Paranaque ang Cinder was about to leave for Antipolo when we got there. The girls and Graham spent an hour watching hentai on CD's (Graham's baby bro) laptop while i read Graham's FHMs. Every now and then, they'd burst out laughing and I'd get curious so i'd take a peek. It was fun to see how childish my friends could get sometimes. We headed to the nearest barbeque house afterwards.

I fell asleep the moment i hit the bed. I wanted to watch MMK but it was nearly midnight when i woke up. It's already past 3am now. I've been watching WAT's music videos for the last three hours. They're one of my favorite j-pop groups. I don't even know who's cuter.... Wentz or Teppei?
Another day, passed in a blur.....



Happy 7th monthsary TLs.... I love you all guys.....

Saturday, February 21, 2009

Ang baklang bully...

We spent the entire afternoon at the gym. Culminating activity kasi. You have to understand na itong “honey” ko eh athlete-athletan. Mabilis tumakbo ito kaya naman nagka gold medal sa 100-meter run noong nakaraang sports fest. Hilig din niya ang volleyball. At nakaline-up din siya sa sportsfest to represent our college sa whole wide world ng aming university. Sistema mo, hindi siya nakapaglaro noon. Not once. Kasi naman ang first six ng team eh puro bayot, read- IRON LADIES! Aminin na natin na volleyball naman talaga ang gamay na gamay nating laro, tsaka swimming dahil mahilig din talaga tayo sa sisiran. So noong nakaraang sportsfest eh bench model sa volleyball si NJ as in bangkong bangko ang guapo. Kaya naman sa culminating activity kahapon….

Pinaakyat ako ni Maine sa gym around 2:30pm. May laro daw si NJ ng volleyball. Shet, pano yung MOA namin with my friend Ace? Akyat agad ako. Ang gagoh at ngiting ngiti pa ng nakita ako.

“Hon, huwag ka ng maglaro. 4:30 dapat nasa MOA na tayo,” bungad ko.

“Tse! Ano ka? Ngayon na nga lang ako makakapaglaro noh!”

“Bakit? First six ka ba?”

“OO! ANIM LANG KAMI SA TEAM! WALANG SUBSTITUTE!” at pumapalakpak na ang mickey mouse ears niya. Shet. Ang saya-saya niya. Ano pa ba magagawa ko kundi umupo sa bleachers at suportahan siya. Ayoko namang nakawin pa ang moment na ito sa buhay niya. Ngayon na ang pagkakataon niyang mag-serve, mag-toss, mag-jump sabay spike.

“Sino mga ka-team mo?” tanong ko.

“Lahat ng naka-green,” sagot niya.

Halos mamatay ako sa katatawa. Remember yung bading na muntikan niyang jombagin nung napikon siya? Si X? Ka-team niya, at captain ball pa nila. Hahahahaha.

“Kahit matalo kami, ma-jab ko lang ng bola yang mukha ni X.”

“May galit?”

“Joke lang….” ngisi niya.

Okay. Meron akong crush sa college namin. Si Chiz. Kasi naman ang galing sumayaw ng guapong itoh. Dark pa ang skin. Ito pa naman ang bet na bet ko. Witchikels ko kasi pilastra ang mga boylet na uber-tisoy. Feeling ko hindi sila tinitigasan…. Sa akin lang naman yun. Ngayon naglaro din ng volleyball si Chiz, on the red team. Sila ang first game against pink team na college of Nursing yata. Dahil nasa harap mismo kami ng mga bleachers at katapat pa namin yung court nina Chiz, bungga ang aking viewing angle. Shet ang sarap niyang papakin sa paningin. Mega cheer talaga ako for their team habang kinikilig. Panandalian kong nakalimutan ang NJ na nasa tabi ko ng mga sandaling yun. Nang mag seserve ang Chiz, ang gagang si Maine sumigaw,

“CHIIIIIIZ!”

Tingin naman sa amin ang guapo. Para kasing sirena sa lakas ang boses ng bilat na toh.

“MAHAL KA DAW NI YJ!” sabay turo sa akin. Potang ina gusto ko ng lumubog sa kinauupuan ko. Bonggang bonggang hampas sa braso ang binigwas ko sa bilat using her own abaniko. Kahit uber dark ala Naomi Campbell ang skin ko,naramdaman kong nag-rosy cheeks bigla ang aking mukha sa sobrang kahihiyan. Hindi nakatulong ang pagtawa ng mga taong nasa paligid ko including NJ.

Ngumiti si Chiz. Sabay palo sa bola. Sheeeeeeeeeeeeet ngumiti siyaaaaaaaaaaaaaaa!!!! Fuck possibility? Teka lang!!!

Sumunod na ang team ni NJ at X. They played against gray team. Wit ko learn kung anong college sila. Basta pag nakakapuntos ang kalaban, sumisigaw ako….. “GRAY TEAM PURO BAYOOOOOOOOOOOOOOT!!!” deadma na kung kuyugin ako later. Makapang-asar lang. Bwah!

Dahil nga natatalo kami, “PAGUWAPUHAN NALANG!” sigaw ang Maine.

“Gagah, volleyball toh! Hindi Mr. University! Asarin nalang natin yung kalaban para madistract” baling ko kay Maine.

“Gray team BAYOTS… Gray team BAYOTS!!!”

Shet, walang nagawa pang-aasar namin. Talo kami. Kasi naman sa totoo lang regardless of NJ, puro bayot ang nasa green team. Puro pagirl pa. Tipong Chinese garter ang nilalaro.

*****

Mga 5:30 na yata kami nakarating ng MOA. Bongga, may event. Parade ng kung anik-anik. May ati-atihan. May mga naka costume. Pero dahil nagmamadali kami at baka mainip sa paghihintay si attorney Ace ay hindi na namin tinapos. Pero nakunan ko ng pic yung bonggang bongga nag-costume ng queen Amidala. Tarayful.

Buy muna kami ng mga tickets for the movie. Confessions of a Shopaholic. Then naghanap ng makakainan. Burgoo. Sige na nga. What I love about this resto ay yung malaking paper na nakapatong sa mga mesa na pwede mong guhitan with their provided crayons. Siempre pa nag-drawing ako ng mukha ng honey ko. Kaso d nya nagustuhan dahil mukha daw siyang girl with the red lips. Natuwa naman ako dahil kahit hindi nakasama si Asia, my friend Ace and NJ got along well naman. Hindi awkward ang mga conversations at hindi na-OP ang honey ko. Nagshare kami ni NJ sa isang seafood jambalaya na peyborit ko, at oriental chicken salad na sumablay sa panlasa ko. Wit ko bet ang vinegrette. Basta wa ko feel yung salad. Nang mag-CR si NJ…

“Bakla ang cute, at mabait pa… kaya lang ang bata,” si Ace na nandidilat nanaman ang mga spotlight niyang mata.

“Ay naku, twenty na yan. Wit na akes ma-lethal injection noh!” sagot ko. Tawa lang ang bruha.

Fly kami ng watson’s dahil kailangan kong bumili ng napkin. Whisper ultra with wings. Malapit na kasi akong magkaroon. Echoz! Pinapabili ng sisteret ko. Then watch kami ng movie. Masaya naman. Wit trying hard. Pero according to Ace eh mas maganda yung book. Okey. Wit ko naman learn noh. Wa nga ako idea tungkol sa movie na itey. At some point sa movie have ng eksenang may nagtanong “Who will be the next girl in the green scarf?”

“I am!” na-carried away ako eh. Malay ko bang napalakas pala pagkakasabi ko at lahat ng tao nagtawanan.

Dahil saradao na mga stores paglabas namin ng movie house, kapi-kapihan nalang kami sa stervekz. Ang bilat at pinagkukuwento kay NJ kung gano ako kamaldita at kaluka-luka nung highschool at college(abugado na si Ace at college parin ako hanggang ngayon shet!).

“Buti hindi kayo binu-bully ni bakla?” tanong ni Ace kay NJ.

“Anong hindi? Yan kaya ang bully sa lahat ng bully. Walang araw na hindi kami binully niyan. Parang sa kanya nga napunta lahat ng karapatang mam-bully eh.”

“Oy sobra ka naman! Hindi totoo yan…. Mabait na nga ako eh,” sabat ko.

“Sa grupo nga nagkabotohan kami dati kung sino ang pinaka sa lahat ng bagay. Sa kanya napunta ang pinaka-EVIL!” patuloy ng natatawang si NJ.

“Hahaha. Bakla wala kang kupas,” si Ace.

Dahil wala ng patutunguhan ang usapan nagpak-up na kami. Bully daw. Bakla ako, bully? Meron ba nun?

*****

“Cost and worth are two different things… Always!” --- confessions of a shopaholic.

Char lang!

Wednesday, February 18, 2009

Bwisit.....

Shet naman.... sa office kasi ako gumagawa ng post at copy-paste lang ang eksena ko dito. kaso ngayon ko lang narealize na sobrang HATE POST ang dating nung huli kong ginawa. Kaya d bale nalang... sobrang galit lang talaga ako ngayong araw na itoh... pero ok na.... nailabas ko na rin naman yung galit ko sa pagtatype nung post kanina..... baka kasi pagsisihan ko kapag pinublish ko pa.....

Bukas pipilitin kong pumasok sa school ng may ngiti as if natulog akong may hanger sa bibig....

Char lang....

Monday, February 16, 2009

U.P Fair... U.P. Pairs.....






"Bakla musta balentayms?" tanong ng friendship kong si M sa chat.

Hindi naman masyado. Keri lang. Ang pesteng si DD nagtext ng maaga na may OT daw siya kaya maghanap na daw ako ng ibang kadate. So I spent the whole day with my pamangkins Ethan and Sebastian. Around 8pm, sinundo ko na si Marix, mag-inom nalang daw kami kina Vanz. Pagsakay ng bakla sa taxi, “tangna mo bakit ganyan ang itsura mo? Pupunta tayong emba,” sita ng bakla sakin. Tangna sana kasi sinabi d vah! Pinabalik ko ang taxi, tawag ako sa sisteret at nagpababa ako ng damit na dinaanan ko sa gate. Pagdating kina Vanz, tulog pa ang bilat. Browse muna ng net at landian with the boys na sina Zak, ito yung mga boylets na nakakainuman ko for the last two years na nag-spend ako ng holidays kina Vanz. According sa pudra nitong si Zak eh biggie size daw ang nota ng boylet. I wonder kung gano ka big. Mega ask ang Zak kung saan kami fly. At mega spluk siya na bakit pa daw kami lalabas kung pwede namang sila nalang ang kainuman namin… Aaaaay, klap ang kipay. After ol, mukhang may dilig din akeiz for the night. Pwedeng magnomo na muna bago magfly ng emba. Para solve solve na. Sabay nagtext ang Asia, kasama daw si NJ sa UP fair. Shet. I’d rather spend valentine with NJ kahit hindi date ang eksena basta makasama ko siya keri na.

“Marix gusto mo sumama sa UP?”

“Tangna mo ang layo ha! Tsaka sa emba tayo pupunta, UP UP ka jan!”
“Sorry sister, I have to go. Nakasalalay ang lablayp ko ditey.”
Maaaring napalagpas ko ang pagkakataon na malaman kung gano talaga kalaki ang kutsilyo ni Zak at kung magaling nga siyang sumaksak, pero mas pagsisisihan ko kung hindi ko makakasama si NJ bago matapos ang balentayms. With that nasa taxi na ako patungong dorm. Na-excite ako dahil nagtext ang Asia, may surprise daw sila sakin kaya dapat na maunahan ko si NJ dun. Pagdating ko dun, wala pa ang BBB at NJ. Tambay kami sa kuwarto nina Graham at Asia. Nandun na rin ang magjowang EllaB at Bart. Siempre pa mega chika ako sa mga kaganapan sa Miss Gay the previous night. Since medyo masikip ang kuwarto, binuksan muna ni Asia ang kuwarto nina NJ at Cinder. Shet, may bokey bokeyan ng red roses sa bed. Sure na, for Cinder from NJ. Anong kalokohan itoh? So itoh pala ang surprise ni Asia? Teka lang. Okay bago niyo ako husgahan, itoh ang naisip ko: Sabado palang, Monday pa uuwi si Cinder. Pag inabutan niyang lanta ang mga flowers, manghihinayang siya at malulungkot. So mas mabuting wala nalang siyang flowers na abutan d vah? Tsaka kasama ko sina Asia at EllaB dito sa krimeng ito. Asar din kasi sila kay Cinder. At kung makikilala mo siya, maaasar ka din.

"He loves me, he loves me not. He loves me, he loves me not. He loves me, he loves me not…."

“Asiaaaaaaaaaaaaaaaaaaa” putang ina si NJ sumisigaw sa labas. Wala siyang susi ng gate. Dali-dali kaming nagpak-up, pinulot ko isa-isa yung mga nalagas ng petals at binulsa muna. Nakakita ako ng isang kahang West Ice sa ibabaw ng TV. Kay NJ daw sabi ni Asia. Pwes akin ka na. Lipat agad kami ng kuwarto ni Graham. Kainis hindi ko man lang nasira ng bonggang bongga yung mga roses.

Nagtext ang BBB, hindi na raw siya pinayagan ng mudra niya. Kaya gora nalang daw kami.

“Potang ina mo. Kala ko ba on the way ka na kanina? Nilipad ko Pasig hanggang dito dahil akala ko kasama kayo tapos hindi pala?” text ko sa kanya. Kasi naman d vah, kanina pa niya sinasabing on the way na siya… so naghintay pala kami sa wala!!!

So there, anim lang kami. Yes, kami lang ni NJ ang walang kapares. Si NJ ang nagmaneho. Buti nalang pala hindi na sumama ang BBB, pag nagkataon wala rin pala siyang lulugaran sa karamba. Pagdating namin sa UP, naloka ako sa haba ng pila ng mga gustong magjoin sa fair. Kung hindi ba naman buwang ang mga coordinators nito eh, dalawang linya lang yata ang ginawa. Mano bang nilakihan ang gate at nagdagdag ng mga tao. Kala ko ba matatalino mga taga UP? Char lang! May banda ng tumutugtog. Rakrakan itey. Buti nalang part si Bart ng zip line adventure area kaya d na kami pumila. So ikot muna kami sa mga tiangge at hanap ng mga shirt na may nagmumurang print. Yung mga tipong pag sinuot mo eh nagsusumigaw ng ‘potang ina mo tignan mo ako’ sa mga taong masasalubong mo. Food trip ang sumunod, isaw (eeeeew) hindi talaga ako kumakain nitey, kaso ayokong isipin ni NJ na maarte ako, tsaka lumafang din siya eh, kaya lafang na rin akeki. Shet, the things you do for love. Tapos buy naman kami ng inihaw na mais. Sige lang, erna contest itey later. Then pahinga muna kami sa damuhan malapit sa zip line adventure. Nilabas ko ang yosi. Nakita ni NJ. Humingi siya. Tatalakan ko sana kaso naguilty ako sa ginawa ko sa roses na binili nya para kay Cinder. Tsaka isa pa yosi naman niya to e.

“Ngayon lang ha,” sabi ko. Ngiti naman siya sabay tango.

Watch kami ng mga bandang tumutugtog habang nakaupo sa damuhan. Ang daming mga nakahiga at naglalampungan. Yung iba borlogs na. Kumakanta si Barbie.

“Hon, akyat ako sa stage. Pag naka-akyat ako, tayo na,” hamon ko kay NJ.

“Sige,” sagot niya.

“Eh kasi naman eh. Pwede naman palang maging tayo, bakit kailangan ko pang umakyat?”
Natawa ang mga friendship.

“Hayop sa banat!!!” si EllaB. “Bonggang bongga ka talaga bakla!”
More pics more fun. Hanggang sa magkayayaan mag wall climbing. Nagsabay sina Asia at NJ sa pag-akyat. Then Graham and EllaB. Dahil may kalakihan ang kaha ng katawan ni Graham, naloka ako ng makita kong apat na yung humihila at umaalalay sa lubid na gamit niya. Samantalang laging dalawa lang dun sa mga naunang umakyat. Highlight ng gabi namin yung zip line (actually kay Luis ko lang nalaman na zip line pala tawag dun wahahahaha). Dahil si Bart ang nag-assist sa akin, hindi niya ako binitawan hanggat hindi ako nakasisigaw ng…

“NI***** J**** G***** I LOVE YOUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!!!!” sabay lipad hahahahaha…… ang sarap talaga asarin ng honey ko. Kinunan pa naman ni EllaB ng video.

We spent the rest of the night watching the bands play. Ang daming tumugtog ha. Ang papa Yael nandun din. Ang crowd talaga namang bet na bet ang eksena. Nagliliparan ang mga bote ng mineral water, yung iba may laman, hinahagis ng mataas kaya habang pabagsak ang bote eh bumubuhos din ang tubig. Kung tubig nga ang laman ha! Yung iba yata condom na may laman ding tubig ang binabato. Shet… kung ako yun, may I gather akes ng mga shomodels at yun ang ibabato ko ng bonggang bongga. Swerte nalang kung bayot ang bagsakan sa mukha! Eeeeeeew.

Alas-singko na yata kami umuwi, dahil tom jones na kami. Dumaan muna kami sa Jollibee. Dahil sobrang pagod pa ako sa kakulangan ng tulog, hindi kinaya ng lafang i-restore ang powers ko. Hinatid muna ako ni NJ bago sila tumuloy sa dor, kung saan sila naghiwa-hiwalay.

All in all masaya ang UP fair. Pero ano kaya kung nakipag inuman nalang ako kina Zak?

Nakita ko kanina yung comment ni LA sa mga pics na naupload ko na sa multiply.

“UP Pair pala eh. Ngayon ko lang nagets…. Pair pair pala kayo hahahaha.”

Tse! Walang kwenta yung ka-pair ko. Nagpakalasing nalang sana ako at sumayaw ng walang humpay sa emba. Shet!!!

Char lang!!!

Sunday, February 15, 2009

Thank you for joining....

So yun nga. Last Friday night escape ang byuti kez sa Alabang para mag-judge ng byucon na organized ng mga friendships. First time nilang gumawa ng something like this kaya medyo hindi pulido and production pero keri narin naman. At impernez mga shutipul din naman ang sumalang at nagpakitang gilas at kung anik-anik pa ang pinakita. Pero may mangilan-ngilan ding lakas ng loob at tibay ng sikmura ang pinuhunan. Ladies and gents and in betweens, presenting the candidates of the 2009 Miss Gay Valentines…… (sabay tugtog ng theme song ng Diyozah)



THE TITLE HOLDERS....


2nd Runner Up


ayan ikaw na mag ala- mulawin..... diosah cielo ang eksena ng potah. eto medyo bata pa, kaya palaban. talagang ginagagoh ang mga eksena niya. to the highest level. at brainy impernes... ang most outstanding moment ng potah:
T-front!!! Beat that MADERPAKERZ!!!



1st Runner UP

Ito ang tinatawag ni kablogera na half-human half science... ang cheekbones, por kilo yata ang tinurok na silicon. Nagbest in talent at yunnarin ang defining moment ng potah.



MISS GAY VALENTINES 2009

Ang fotah shutipul talaga at hindi itoh nauubusan ng gown. parag huling salang na nitoh sa byukon kaya naman nirampa na lahat ng meron siya. Siya rin ang nag best in national costume, best in long gown at best in swimsuit.... LABAN?
Para sa akin most outstanding moment niya ang final question and answer. Ako ang nabunot niya para magtanong sa kanya. "What do you think is the greatest thing today's generation of homosexuals have already achieved?" Pagkatapos ng the usual pasakalye eto ang spluk ng lola: Our greatest achievement so far is the fact that we've already learned how to fight not only for our rights but for our own place as an individual not merely occupying space but an individual with a purpose..... or something to that effect, d ko na kasi maalala exact words niya mga teh.



PRESENTING THE THANK YOU GIRLS!!!


Thank You Girl #1


from the land of uh-uh ah-ah..... South Africa

shutipul sana itey kaya lang wiz sa pagkabrainy kaya wit nyosok sa semay.... kaya wit siya outstanding moment....


Thank You Girl #2



Isa pa toh. Nagpakilalang nag-iisang Maligno ng 2007, Claudine Baretto... nagkatalo lang sa final QnA. Witchikels sense ang answer niya. Sayang....


Thank You Girl #3


Itoh bold star ang dating. Via Veloso. Bet ko rin sana itey na pumasok sa final 5 kaso mukhang wit siya bet ng ibang judges..... kaya naligwak.



Marami pa actually silang mga Thank You Girls kaya lang itong tatlong toh ang hindi ko kinaya...


Tae-tae Girl #1

Itoh parang napagtripan lang sumali. Ni hindi nga nag-ahit ng balahibo sa legs. At nang mapagtantong wit naman talaga siya laban, nagwalk out nalang bigla. Eksenadora lang!!!


Tae-tae Girl #2

D ko kinaya ang national costume. Parang mag-aabay sa kasal. Pero most outstanding moment nito nung casual interview, kung saan bubunot sila ng papel na may nakasulat na word... What comes to mind churvah.... eh nabunot niya ang word na Moral.



Host: What comes to mind when you hear the word MORAL?



Tae Girl: Before anything else, i lab my pader, i lab my mader, but i don't know the answer. Sabay talikod.....

Wahahahaha kung may Miss Sweet Honesty award lang teh.....



Tae-tae Girl #3


Sa lahat ng kandidata eto ang literal na lakas ng loob at tibay ng sikmura ang puhunan. Hindi ko nga alam kung lasing ito o bangag dahil parang wala pa sarili pag nasa rampahan nah. At ang most outstanding moment niya ay gaya ng Tae Girl #2, sa casual interview.



Host: What comes to mind when you hear the word INSANITY?



Tae Girl #3: Thank you so much for that interesting question. Thank you so much judges, thank you so much coordinators, thank you so much audience. Thank you so much. (binalik ang mic sa host at tumalikod na ang potah). Muntik akong malaglag sa upuan sa katatawa.


Pero huwag ka, dahil jan, nag Darling of the Crowd siya. LABAN?



I spent Valentines with my honey NJ at the UP Diliman Students' Fair..... Later na details.... I need to go to the hospital..... ipapacheck up ko ang aking granma dear....


Bwah!!!




CHAR LANG!

Saturday, February 14, 2009

Hapi Balentayms.....

Maligayang Mahal na Araw hahahaha....

Bonggang bongga ang splukara namin ni Luis kanina lang sa chat. Maraming tumbling moments.... sinong mag-aakalang mataas din pala ang level ng pagkaluka-luka niya? Hahahaha..... Enjoy your night friendship....

Shower na akei. rampa akez unya with the TL friendships. Wit ko pa lang learn kung join ang honey NJ ko. Anyhow, more nomo more fun ako unya. Wit pa paramdam ang fubu eh....

One thing more... nag-judge ako ng Miss Gay kagabi. Nakakaloka. Lalo na yung mga 'thank you girls'.... may kamukha pa si Bernadette (from the movie The Thank You Girls) sa mga kandidata.... laters blog ko ng buo ang mga events.... eto patikim.

Taray d vah? Wait ka lang sister!!! D mo kakayanin pag humarap yan! Hahahahaha

Happy Valentines!!! Spread Love...... Not War!!!

Char lang!