Pages

Tuesday, February 10, 2009

Ang pagdadalaga ni BBB...



Sunday night (feb 7). I was already in bed. Nag text ang BBB.

Der was a “gangster” guy who fell in love wid a gud boy. D guy rili lovd d boy so much dat he wil do things just to make d boy hapy. D boy told d gangster 2 stop fighting wid other gangs. 1 day, d boy heard d news bout a riot, n he saw d gangster bloody n dying. D boy held him in his arms and cried. D gangster smiled and said, ‘d ako lumaban kasi baka magalit ka.’
Nag GM ako sa TLs, ‘BBB, that was so gay.’

Nag GM din ang loko. ‘Do I have to be alarmed? Yeah I know it’s sooo gay haha… y do I have 2 dfend myself? Nah! Im going to slip guyz, im not guilty of such. Hehe daming cnabe. Anyway gudnyt.

Sagot ako, ‘Unbelievable! WTF?’

BBB: ‘wtf? Ang alin?’

Me: ‘Ikaw! Did u really have to say those things?’

BBB: ‘Hahaha wala magawa eh. Having fun texting nonsense haha.’

Me: ‘Yeah right! Suit yourself. Gudnite.’

BBB: ‘Yeah. Tnx 4 d tym Yj. I hope ur not mad naman d b? Gudlak on your exams 2moro.

Me: ‘Y wud I b mad?’

BBB: ‘ La lang. probably just a nonsense again. Haha. Anyway gudnite Yj.’

Tapos nag GM ang Puff, ‘Does that mean sumthing? Hah BBB… r u kinda letting urself out?

Reply ako kay Puff… ‘Hahahaha that’s what I thought too.’

Hay naku matagal ko ng hinihintay ito. Kasi naman lahat ng mga bahid ng kabaklaan nakay BBB. Pero talaga namang kita mo ang effort niyang sikilin ang nararamdaman niya. Pero sabi nga nila, ang apoy hindi yan mamamatay pag binuhusan ng tubig, bagkus lalong maglalagablab, dapat hinihipan ng hangin. Hmmmmm, dumating na yata ang panahon ng pagdadalaga ng aming bunso. Pero huwag kang mag-alala bunso, iyo ang lahat ng panahon para tuklasin ang mga bagay na dapat mong matuklasan sa sarili mo. Mahirap na pinipilit pahinugin ang isang prutas dahil hindi magiging kaaya-aya ang lasa nito. Dapat hinog sa panahon. Kaya sige bunso, simulan mo na ang pagtuklas. Sana lang pag dumating ang panahong tuluyan ng mamukadkad ang ubod ng rosas, nandun ako para saksihan yun.

Nieta, huwag mo lang sasabihing inlababo ka rin kay NJ. Error yun!!!

Char lang! Bwah!

Saturday, February 7, 2009

Sorry....



Ang sama ng loob ko sa sarili ko. Naayos ko naman yung gulong ginawa ko sa pagitan namin ni NJ kahapon bago kami naghiwalay pauwi. Pero hanggang ngayon naiiyak parin ako sa tuwing sumasagi sa isip ko yung itsura niya kahapon na naiiyak na sa galit at sama ng loob.

During lunch time nagkita kami ni NJ sa Tspot. Nagpasama ako sa kanya sa gateway dahil may kukunin ako sa friend ko na dumating galing Japan. Yung digicam na giblab ng sisteret ko. Kahit may klase si NJ ng 1pm at may chance na malate siya pag sumama, go parin siya. Ganun siya kabait. Sumama rin si EllaB dahil wala siyang klase. Fast forward, pabalik na kami ng skul. Nasa LRT station na kami at may dalang dalawang box ng cake na bigay ng friend ko. Pagpasok namin medyo siksikan. Natatawa si EllaB sa sarili niya. ‘Ang sama ko talaga,’ bulong niya sa akin. Tinanong ko kung bakit, pero ayaw niyang magsalita. After two stations, medyo lumuwag na kaya atras kami sa gitna. This time kwento na ang bruha kung bakit siya natatawa. Pabulong. Kaya naman lapit namin ni NJ ang mga mukha namin sa kanya.

‘Kasi kaninang pagpasok natin, una kong napansin yung baba nung guy na yun oh,’ sabay turo sa lalaking nakatayo sa door na kaharap niya kanina. Mahaba nga ang baba, tipong nililisensiyahan.
‘Naisip ko kasi, what if matumba ako at yung baba niya ang makapitan ko,’ pagtatapos ni EllaB sabay tawa. ‘Ang sama ko no?’ pahabol pa ng bruha.

Hindi ko alam kung bakit pero bigla akong nagtanong. ‘Sa grupo natin, sa buong TL, sino pinakamasama ang ugali?’
‘Ikaw,’ hindi man lang nag-isip si NJ. Natawa si EllaB sa bilis ng sagot ng gagoh. Hindi ako natuwa. Shit. Ako? At talagang with conviction ang pagkakasabi. Hindi man lang nagdalawang isip. Ako! Ako ang pinakamasama ang ugali?

‘Bakit ako?’
‘Nagtanong ka, sinagot ko.’

‘What about Cinder? Si Cinder ang pinakamasama ang ugali. Hindi ako.’ Utang na loob. Of all people ayokong ikaw ang mag-isip na masama ang ugali ko.

To cut the story short, dinamdam ko toh. Naasar talaga ako. Pumasok kami ni NJ sa magkahiwalay na klase. Iniwan ko kay EllaB yung dalawang cake. Pinakain ko sa mga friendships yung isa. After class, Tspot ulit kami. Walang gustong umuwi dahil umuulan. Dumating ang baklang Xena na ka-college namin. Somehow may bond kami ng baklang to dahil pareho kaming Ilocano. Ito ang baklang kinaasaran ni NJ dahil lagi siyang inaasar na pa-mhin daw siya. Sensitibo si NJ sa bagay na ito. Hate na hate niyang pinapansin ang pagka-vaine niya. Naisip ko na pagkakataon ko na para maasar si NJ. Masama pala ang ugali ko ha! Tignan natin. So start kaming mag spluk sa Ilocano. Paminsan minsan binabanggit ang name ni NJ para isipin niyang siya pinag-uusapan. Deadma lang siya nung una. Kaso nakakaintindi sina Gilbey’s at LA ng Ilocano. Nakitawa ang mga damuho. This time, inisip na ni NJ na pinagtatawanan namin siya.

‘Tumigil ka nga,’ sabi niya sa akin. Pero hindi ako nagpaawat. Spluk pa rin kami at tawa. At one point, may gustong itanong si Xena. Sabi ko kay NJ niya itanong.

‘Sige, itanong mo sa akin at babangasan ko yang mukha mo,’ may diin na banat ni NJ kay Xena. Pikon na pala ang gago. Naglabas ng panyo. Shet naiiyak na. Humihikbi na ang fotah. Nangingilid na ang mga luha. Ang pula na ng mukha. Parag bulkang sasabog. Tumahimik kaming lahat.

‘Oh ayan si BBB. D ba pinagkakalat mong bakla siya? Ayan! Sabihin mo sa kanya ngayon na bakla siya,’ si NJ kay Xena. Wa spluk ang bakla. Tingin sa akin na parang humihingi ng tulong.

‘N, binibiro ka lang naman eh,’ sabi ko kay NJ.

‘Putang ina mo manahimik ka jan,’ sabay pakyu. Shet galit nga ang gagoh. Hindi pa ako minumura nito kahit kailan.

‘Pare, lumayo ka muna dito,’ payo ko kay Xena. Tumayo ako para mag CR. Pagbalik ko wala na ang bakla. Sumabay daw sa mga kaklaseng napadaan. Takot maombag.

Usap-usap ulit kami nina LA at EllaB. Si NJ galit na galit parin ang itsura pero hindi na nagsasalita. Alam kong galit ito at hindi lang basta napikon dahil nag-stay. Hindi nagwalk-out. Naguilty naman ako. Hindi ko pala kayang makitang ganun ang itsura ni NJ. After about thirty minutes, mukhang humupa na yung galit niya. Pero malungkot pa rin yung mukha niya. Dumating si Maine at kinuwento ang mga kapalpakan niya sa Science Quiz Bee na sinalihan niya. Tawa kami ng tawa pero si NJ malungkot parin at hindi parin nagsasalita. Umuwi na silang lahat. Si Maine, NJ at ako nalang. Mega ask ang bilat kung bakit malungkot ang hearthrob ng grupo. Nilapitan ko siya. Shet huwag mo akong sasapakin please. Niyakap ko siya sa bewang.

‘Hon, sorry na please.’ Deadma lang siya. Pero d naman umalis sa tabi ko. Hindi rin niya tinanggal ang pagkakayakap ko sa kanya.

‘What? Inasar mo nanaman?’ tanong sa akin ni Maine.

‘Sabi kasi niya masama ugali ko eh,’
‘Totoo naman eh,’ bulong ni NJ.

‘Sorry na please. Love naman kitah eh. Hindi na talaga ako uulit.’
‘Oo na.’

‘Smile ka na,’ paglalambing ko. Yun. Nag-smile na siya.

‘Alam mo NJ, kaya ka lang inaasar niyan para may dahilan siyang maglambing sayo pagkatapos,’ si Maine. ‘Mahal na mahal ka niyan eh.’
‘Si Gilbeys nalang mahalin mo,’ baling sa akin ni NJ.

‘Ayoko nga. Ikaw ang gusto ko eh. Alam mo bang nang una kitang makita, at tinignan mo ako, huminto ang mundo ko. Sabi ko sa sarili ko, if I ever fall inlove with that boy, it will be because of the mole,’ biro ko. Okay, pabiro kong sinabi pero seryoso ako.

‘Eh kasi naman, bakit yung nunal ko nanaman?’ pasweet ang gagoh.

Tigilan na nga ang lokohan.

Half an hour later nasa Mcdo na kami. Naglalandian. Nagkukuwentuhan sa mga mamahaling bagay na kailanman eh hindi namin mabibili. Masaya na ulit siya. Hindi na siya galit. Tumatawa na siya. Pero masama parin loob ko sa sarili ko. Promise talaga hinding hindi ko na siya aasarin.

Pagdating ko ng bahay nagtext ako sa kanya.

‘N, I know ur getting tired of me teasing u, hurting u, and saying sorry afterwards. Im sorry 4 wat happened 2day. Wish I could take it bak. But I cant. So again im sorry. I learned my lesson na. D na ako uulit. Labshu.’

Thursday, February 5, 2009

A week's worth...



Jan 28 Wednesday – Happy 2nd Birthday Jan Sebastian. Yeiz, nagbirthday na yung pangalawa kong pamangkin. Masaya kasi nga nagkaroon ulit ng pagkakataon na magsama-sama silang magpipinsan; Ethan, Basti at Nika. Nag-stay si Nika sa bahay ko for a week. Ang kulit na ng bruha. Ang taray taray pa. Manang mana sakin hahahaha.

Jan 30 Friday – nagcelebrate ang college naming ng 85th year. May cocktail party. Attend ang mga TLs na under Liberal Arts. Kakainis lang, wala pa yung digicam na pinabibili ko sa sisteret ko. Balak ko pa naman sanang gumawa ng list of best and worst dress churvah. Nakakaloka. Pagdating ni NJ, pareho kami ng damit, magkaiba lang ang kulay. Hmmmp. Siya ang nanggaya dahil bagong bili lang pala ang suot niya. More picture more fun talaga kami. Bago natapos ang program nakita ko yung isang crush ko na kaklase ko sa NSTP. Alam ko name niya pero hindi talaga kami close. Actually hindi pa kami nag-uusap. Ang guwapo ng gago. Mukhang adik. Oo yun ang mga tipo kong lalake. Mga mukhang adik hahahahaha. Mga mukhang adik na guwapo. Hindi ko alam kung ano naisip ko at bigla kong sinabi kay NJ na sabihan niya si ‘crush’ na magpapicture kami. Pumayag naman ang loko, todo ngiti pa. Feeling artista? Sige na nga. Hawak ako sa braso niya. Lean naman siya sa akin. Aaaaaaaay shet. Water ang kepz kez. Si NJ pa kumuha ng pic…. Hahahaha

Feb 01 Sunday – define pagdurusa. The previous night, fly kami ni Marix sa balor ni Vanz. Mag scan sana ako ng pics para sa school project ko, kaso hindi namin napagana ang brand new printer/scanner/copier ni bilat. Kasi naman pito na yata ang naka install na printer sa laptop niya at iba-iba ang brand, nakakaloka. So pinahiram ni bakla ang printer sa akin. Kaso nga ansiya ngayon ang PC ko. May spyware yata. Nagka-crash ang peste every other twenty minutes. Kaya d ko rin magagamit ang scanner. So pinaayos ko ang PC. Sa Laguna. Calamba to be precise. Nandun kasi si kuya K. sa kanya ko lang pinagkakatiwala ang minamahal kong computer. Hindi ako pinagmaneho ni NJ. Kaya nag commute ako. Buti nalang falt screen at built in ang CPU. Isang buhatan lang talaga, pero mabigat pa rin ha. Pero worth it naman ang mga pagdurusa ko dahil bonggang bongga na ngayon ang PC ko. Good as new. Ang sarap manood ng M2M… nyahahahaha.

Feb 03 Tuesday – nag-away nanaman kami ni NJ. Napikon nanaman sa akin. Nag walk-out. Kasi naman eh. Binibiro lang naman. Ganito kasi yun. Nakatambay kami sa Tspot. May dumating na Iranian friend si Maine, may dalang box ng dates. As in fruit daw ito sa middle east. So try namin. Kain kami ni NJ. Nagustuhan ko naman. Lasang pulot. Si NJ mukhang hindi na-amaze. Pero inubos niya yung isa.

‘Hindi kaya ito ang dahilan kung bakit may amoy yung ibang arabo? Side effects ba,’ biro ko, sabay angat ng dates na hawak ko.

‘Gago ka talaga. Kung ano-ano naiisip mo,’ si NJ.

‘Siguro nga hindi. Kasi ikaw d ka naman kumakain pero amoy arabo ka minsan.’
Ayun napikon nanaman. Nag-walk out ang gagoh eh binibiro ko lang naman. Inulan ko text ang phone niya, nag sorry ako pero hindi siya nag reply. Kainis.

Feb 04 Wednesday – ngayon namin ginanap ang sobrang late na birthday ni Gilbeys sa Tspot. December pa kaya birthday nun. Kaso bakasyon nun kaya d kami nakapag celebrate na magkakasama. Pagdating ko sa Tspot nandun si NJ. Kumakain. Niyakap ko siya from his back.

‘Bati na tayo please. Joke lang naman yun eh. Tsaka love na love naman kita. Pleaseeeee,’ paglalambing ko sa kanya.

‘Oo na.’

‘Love mo ako?’ pasweet parin ang bayot.

‘Oo.’

Ay ang saya ko sa sagot hahahaha. Tumabi ako sa kanya. Tinutukso naman kami ng ibang TLs. Bati na kasi kami. Yes. Nandun din si Cinder pero hindi ko masyadong pinapansin. Moment namin to ni NJ.

Dumating si Princess may dalang chocolate roll galling sa Max’s. Binuksan para tirikan ng dalawang birthday candles. Kumuha si NJ ng icing mula sa gilid ng cake gamit ang hintuturo niya saka dinala sa bibig. Kumuha ulit siya at tinapat sa bibig ko.

‘Ayoko niyan. Sa tt mo ilagay, didilaan ko,’ panglalandi ko. Natawa lang yung mga bilat.

‘Yuck ka talaga bakla,’ si Bernard.

‘Tse,’ sabay irap kay Bernard.

‘Hon (tawag ko yank ay NJ), dali na. Dalhin natin sa banyo yang cake,’ patuloy ko.

‘Ay naku papasok na ako. Bahala ka nga diyan,’ sabay tayo ang gagoh.

‘Oy joke lang. Basta bati na tayo ha.’

******

Yun lang. Shet bukas na start ng midterms ko. Review mode muna. Bwah!!!
Yeiz... kami ni NJ yang nasa 2nd pic.

Wednesday, January 28, 2009

Thank You Girls.... Thank You So Much...



The Thank You Girls (4th movie for the year). Una gusto kong magpasalamat sa mga taong nasa likod ng pelikulang ito. Ito yata ang nagiisang pelikulang Pinoy na malayang naipahayag at naipakita sa mga manonood ang kultura at tradisyon ng mga baklang Pinoy na sumasakop sa dalawang henerasyon. Nakapaloob na diyan ang simpleng kalandian ng mga batang “nagdadalaga”, hanggang sa malalaking problema gaya ng takot na maaaring hindi matanggap ng pamilya pag nagladlad ka na. Nandiyan ang diskriminasyon, ang hirap sa paghahanap ng lifetime partner, ang pagharap sa katotohanang mahirap tumandang mag-isa, mga baklang nagkapamilya, at marami pang iba. Imagine lahat yan ginamit na material sa movie ng hindi nadidiskaril ang tema. To think na mabigat at malalim ang mga ideyang nais iparating pero naipahayag ito sa paraang magaan sa pagtanggap ng mga viewers. From frame to frame BONGGANG BONGGANG BONGGA!!!

Maagang natapos ang klase ko kahapon. Tambay ako sa T-spot. Masaya dahil maliban kay BBB ay kumpleto ang mga TLs. Ang mga kolbang na sina Jhay at RJ nandun din. Ang payat ni Jhay, nagkakaproblema daw kasi sa gf niya. Niyaya ko siyang ‘maglaro’ kami saglit sa banyo pero wala daw siya sa mood. Nyahahahaha…. Naghanap ako ng makakasama sa galeria para manood ng Thank You Girls. Si NJ kasama kong naglunch at matagal ko din siyang pinilit na samahan ako pero talagang gusto daw niyang pasukan yung major niya. Tuesday kasi eh, lahat ng TL 7 to 7 ang klase, maliban sakin. Pero si Bernard, dumating wala daw siyang major. Yeiz, may kasama na akong manonood. Niyaya ko siya agad, pero pagod daw siya at gusto ng umuwi. Nung sinabi kong libre pati pagkain, mabilis pa sa alas-kuwatro ang pagdampot niya sa bag niya, ‘TARA!’ Habang nasa bus, mega spluk niya sa akin ang mga pinagdadaanan nila ng gf niya na twice ko naring nakasama. Panay naman ang ‘ows?’ at ‘ah’ ko sa pagitan ng mga kwento niya. Peste may sipon kasi ako eh, hirap magsalita pag barado ilong. Kainis.

Yun na nga. Bumili agad kami ng tiket pagdating sa gale. 2:35 ang start. May thirty minutes pa kami. Take out kami sa mcdo. Pagkatapos ng napakaraming trailers, nagsimula na. Simula palang baklang bakla na.

‘Ano to? Pangbakla?’ gulat na sigaw ni Bernard sa tenga ko. Nyahahahaha hindi naman kasi siya nagtanong kung ano papanoorin eh.

‘Oo. Pero don’t worry comedy toh, walang malaswa,’ paninigurado ko.

Tahimik siyang sumandal at nagconcentrate sa french fries. Maya-maya pa, panay na ang halakhak ng gago. At panay ang mga usal niya ng ‘astig’. Astig daw ang soundtrack, at pansin ko din ang ganda ng mga songs na ginamit ha. Parang hindi indie film itoh. At astig daw ang mga banatan ng mga bayot lalo na pag na-ookrayan. Ang dami talagang eksenang hindi ko kinaya. Halos maiyak ako sa katatawa. Lalo na ang mga question and answer portion nila habang nasa tuktok ni Char Lang, na pinakabayot sa lahat ng jipelya sa balat ng lupa. Pero nafeel ko rin ang moment ng mag-inang Christina at Mommy Paula.

‘Kaya lang naman ako nagagalit dahil ang mga taong mahalaga sa akin, kung ituring mo parang basura,’ or something to that effect ang linya ni mommy Paula. Tinamaan ako diyan ha!!!!

Shet talaga. Pagkatapos ng pelikula, mapapadasal kang sana may karugtong pa. Alam na alam na siguro ng direktor na ganyan ang mararamdaman ng mga tao, kaya naman may tugon sa mga dasal mo. Biglang ibabalik si Bernadette…. At ang huling eksenang yun ang magiging sanhi ng kabag mo!!!

‘Bakit kaya hindi nalang yung mga ganung pelikula ang i-produce ng mga big movie companies, no?’ tanong ni Berbard paglabas namin ng movie house. ‘Kesa yung mga patweetums na movie na wala namang kwenta,’ dagdag pa niya.

‘Ewan ko,’ sabi ko. Hindi ko naman talaga alam isasagot ko.

Hanggang sa pagtulog naalala ko yung movie. Iniisip ko kung sino ako sa kanila. Feeling ko si Chris, emotera kasi ang bakla eh. Dami-daming kinikimkim, ganun din kasi ako, lalo na sa pamilya. Pero pagdating sa kakapalan ng mukha, Macariong Macario ako hahahaha. Yeiz, minsan wala din akong takot umeksena kahit alam kong wit na keri. Give it a shot parin ang drama. May pagka-mommy Paula din ako when it comes to love. Pesteng mga lalake kasi yan. Ewan ko ba kung bakit para akong magnet sa mga lalakeng may asawa na. Sa okrayan, Allyson ako, mapanlait ako eh. Tsaka feelingera. Pero sino bang bakla ang hindi? Hindi ko pa naman naranasan majombag ng kahit na sino, kaya parang wala pa akong eksenang Vanette. Minsan nga ako pa ang nang-oombag. Hehehehe. Okay aminin ko na may pagka Bernadette din ako. Hahahaha GAGAH! Hindi ako matinggera noh. Bernadette din ako in the sense na malaki din ang tt ko. Hahahahaha.

Char Lang!!!!

Photo via http://bebsisms.blogspot.com

Tuesday, January 27, 2009

Kalbo...



Lunes na lunes. Chinese new year na chinese new year pumuputok ang fuse ko. Imbey talaga kahapon. Bonggang bongga pa naman ang gising ko dahil nakatulog ako ng walong oras, ng hindi binabangungot. So maaga akong pumunta sa skul para iwas sa araw. Scan ako ng ID sa gate, diretso pasok. Naloka ako, may guwardiyang humabol sa akin.

‘Bakit manong?’

‘Yan na ba ang tamang hairstyle ngayon sa skul sir?’ sabay turo sa buhok kong tirik patungo sa lahat ng direksiyon.

‘Bakit manong? Sa tingin ko wala akong nilalabag na rules sa student’s handbook,’ sagot ko, kahit hindi ko pa nababasa ang handbook. Pero confident ako na hindi sakop ng mga bawal dun ang mahawk na gupit.

‘Bawal po yan sir,’ diin niya. Pero halatang asiwa. Nanlilisik na mata ko eh.

‘Manong buong first sem na ganyan ang gupit ko. Bakit ngayon niyo lang ako sisitahin? Kahit dalhin mo ako kay Dean. Siya mismo sinabihan akong trendy ang hair ko last sem, basta daw huwag kong pahabain. May isang buong klaseng magpapatunay niyan,’ banat ko.

‘Eh outlandish po kasi eh,’ ganti niya.

‘May kulay ba manong? Mahaba ba? Sige define outlandish!!!’ napipikon na ako eh.

‘Ay hindi na. dalhin na lang kita sa Dean niyo.’

Nyahahahaha ayaw magdefine. Pero seryoso siya. mega escort niya ako sa office ng college namin. Shet. Sakto nasalubong namin ang secretary ni Dean. Close kami nito, yes!

‘Mam E, tong estudyante ng college niyo, violation po ang buhok eh gusto daw niyang makausap si Dean,’ paliwanag ni manong.

‘Eh kasi ate (yan tawag ko sa kanya) sabi niya ngayon lang daw niya ako nakitang ganito ang gupit. Last sem ganito rin naman ang hairstyle ko di nila ako sinisita. Sana hindi na ako nagpagupit ng ganito kung alam kong bawal,’ sabat ako.

‘Ma’am ngayon lang namin napansin eh,’ paliwanag ni manong.

‘Imposible yun. Araw-araw akong labas pasok sa gate, never niyo akong sinita. Bakit ngayon lang? Ibig sabihin hindi niyo ginagawa ng maayos ang trabaho niyo,’ I swear rinding rindi na ako.

‘Hind naman po sa ganun,’ paliwanag parin ni manong kay Ate E. nakahalta yata si ate na walang patutunguhan ang usapan.

‘Sige po manong, ako na ang bahala. Ako na magdadala sa kanya sa office,’ sabi ni ate.

‘Thank you mam,’ sabi pa ni manong. TSE! Thank u thank u ka jan!!!

‘Wala si Dean. Pano yan? Baka bukas tuluyan ka ng d papasukin ng mga guards,’ sabi ni ate habang paakyat kami.

‘Sige ate, papaayos ko nalang po gupit ko after classes,’ sagot ko. ayaw ko namang makipagtalo pa kay ate E. Tsaka ang bait bait niya sa akin. Nahiya naman ako. Shet talaga si manong. Sana mangisay na siya. D ko pa nai-enjoy ang buhok ko eh.

*****

After classes diretso ako sa salon ni Rey. Inabutan ko ang mga bayot na naglilinis ng salon. Tinanghali ng gising dahil nag-inuman daw sila the night before at natutulog sa taas ang isang long lost lover ni Rey. Tarayful. Sinabayan talaga ng putukan ang chinese new year.

‘Para buong taon na may dilig,’ diin ni bayot. Inayudahan naman nina Red at Yuki.

Dumating ang Rhea na naka green. At may dalang feng shui magazine.

‘Potah ka. Late ka na nga iba pa ang uniform mo. Pula tayo ngayon. PULA!’ salubong ni Rey.

‘Yan ang suwerteng kulay sa araw na ito. Sabi sa horoscope ko,’ sagot naman ni Rhea sabay wagayway ng dalang magazine.

‘Gagah. Pano ka susuwertehin eh may penalty ka dahil jan. kahit ilan ang mercy mo ngayon, kalahati lang ang sahod mo,’ si Rey natatawa.

‘Ay okray. Huwag naman mami,’ pacute naman si Rhea.

Bumaba na si red na bagong ligo at bihis. Sumalang na ako para mapaayos ko ang buhok ko. Paninipisan ko lang. Read akey ng feng shui mag. Madami ek-ek, yung iba may sense, yung iba naman purong patawa lang.

‘Anong nangyari sa boylet mo kagabi Red? Construction worker yun d ba?’ may halong panlalait na tanong ni Rhea.

‘Ay naku. Hindi ko nahada. Puntahan ko daw sa construction site nila mamaya. Pero day aminin mo, fresh. Mukhang bagong salta. Masarap pang balahurain. Ahm!’ sagot ni Red na may patikom pa ng bibig. “Hoy Yj. Basahin mo nga sa akin ang horoscope ko. Aries. Baka suwertehin ako ngayon,’ baling ni Red sakin habang nire-razor ang natitirang buhok sa ulo ko. Hinanap ko naman agad ang horoscope page.

‘Aries,’ panimula ko. ‘May umaali-aligid na pag-ibig.’

‘Aaaayyyyyyyyyyyyy,’ sigaw ni bakla sabay talon.

‘Oy tangina mo, marazor mo tenga ko!!!’

‘Ano pa? ano pa?’ excited na si bakla.

‘Masuwerteng lugar ang mga construction sites. Makakahanap ka dito ng hada. At hindi magpapabayad, dahil ganun ka kaganda sa paningin niya. Pero mag-ingat dahil habang palabas ka ng site ay matitisod ka at madadapa sa nakausling bakal. Tutusok ang bakal sa tiyan mo at tagos hanggang likod. Pero hindi ka jan mamamatay. Malalaglagan ka ng patong patong na hollow blocks mula sa mataas na palapag. Babasagin nito ang mukha mong lutong luto sa astringent. Pero buhay ka parin. Maliligo ka sa sarili mong dugo. Hihingi ka ng tulong. Lalapit ang boylet na hinada mo pero hindi ka makikilala. Aakalain niyang magnanakaw ka kaya tatadyakan ka ng tatadyakan sa buong katawan at pati mukha. Pero marerealize niyang ikaw pala yung bayot na mukhang babae sa paningin niya na kanina lang eh nakasiping niya. Tutulungan ka niya at dadalhin sa ospital. Takbo siya habang buhat ka sa kanyang mga bisig. Matitisod siya at madadapa. Maiitya ka at malalaglag sa manhole. Mamatay kang hindi mo alam ang dahilan,’ pang aasar ko.

Natatawa lang sina Rhea, Rey at Yuki.

‘Ah ganun?’ si Red mukhang d natutuwa.

‘Joke lang,’ sabi ko.

Kalbo na ako ngayon. Kinalbo ako ni bakla. Shet!!! Hindi ako natawa sa biro niya.

Monday, January 26, 2009

Chicken Little....



Pumunta ako ng trinoma last Saturday(jan 24) to meet my high school friends Ace ang Ven. Tatlong buwan na pala ang Ven dito sa Pinas pero ngayon lang nagparamdam. Busy daw siya sa probinsiya. ‘Hahahaha. Mukha kang si chicken litte!’ yan ang banat ni Ven pagkakita sa buhok ko. Deadma lang ako. Basta gusto ko ang ganitong gupit. We spent over an hour in Cyma. Munching on greens, angel hair drowned in seafoody sauce (whatevz) and little clams, and grilled swordfish. Shet. Nung mga nakaraang gathering, madami kami. Mga tipong sampu. Ngayon tatlo nalang kami. Nagsipagliparan na ang mga hinayupak. Tapos aalis pa ulit siVen sa Feb.04. Dalawa nalang kami ni Ace. Gusto ko na rin tuloy bumalik ng Japan. Eh kaso nga d pa ako guma-graduate. Tama ba naman kasing papiliin ako ng mudra kung diploma o apo ang ibigay ko sa kanila (asa!). Siempre diploma na noh!!!

Natural na kung sino ang wala siyang pag-usapan. Entertainment Live eksena namin. Mula sa mga kaibigang traydor, hanggang sa mga kaibigang matagal ng natapos ang karir sa pagtakbo sa Sta. Ana race track. Mga kaibigang dating bayot na naging straight daw, tapos naging bayot ulit, hanggang sa mga DATING kaibigan na buntis at hindi alam kung sino sa dalawang jowa niya (na magkapatid ha, take note) ang ama ng bata. Kaloka. Lahat yan, at marami pang iba, napagtsismisan namin.

Dahil sa kabusugan, kailangan medyo maglakad-lakad. Kaya naman window shopping ang eksena. Sila may mga pambili, ako wala. Kaya tamang tingin-tingin lang. Watch kami ng movie afterwards. Nakalimutan ko title… bride war? Bridal war? Basta may bride at war yun nah. Third movie ko yan for the year. Ok lang naman. Not that hilarious pero may mga funny moments naman. Mas okay na yun kesa naman yung tipong trying hard na yung movie magpatawa eh d ka pa natatawa. Maraming ganyan.

After ng movie, fly ako ng drugstore. Bili ako ng….. REGROE… okay sige na nga. Yan talaga ang dahilan kung bakit ako nagpagupit ng ganyan. Para mas madali i-apply ang hair grower na yan. Umaangat kasi ang hairline ng bakla. At natatakot ako ha. Shet. Wala pa naman akong nasusubukang kahit na anong hair treatment. Ito palang. Ah, yun palang sabila (aloe vera). Yun, sinubukan kong ikuskos sa anit ko. Pero shet naman, ang baho. Amoy baktol. D ko kinaya. Pero dahil malapit lang ang skul ko sa St.Jude, I made a mental note na ipa-bless ang binili kong hair grower. At padasalan na rin. Para mas powerful. Shet ano kayang sasabihin ng pari sa akin?

Sa starbucks, wala kaming ibang napag-usapan kundi ang goiter at thyroid problem. Kasi naman, kaming tatlo medyo dilat. Yeiz, as in biggie size ang mga mata. Buhay na spotlight kumbaga. Eh itong si Ven daw kasi, iba yung doctor na inabutan niya nung magrenew siya ng medical. Ayun, nirefer daw siya sa ibang doctor para masiguradong wala siyang goiter. Malaki daw kasi ang mata niya baka daw meron. sinabi na niya sa doktor na inborn ang luwa niyang mata, pero wit, hindi nakumbinse. Ayun gumastos pa siya eh negative naman daw. Buraot.

Friday, January 23, 2009

Epek...


Siempre pa, sa panahon ngayon, mabuti na ang maniguro. Kaya naman pag bet nating bumili ng kung ano-anong ‘pampa’, may I ask muna natin kung may side effect ba. Gaya ng isang friendship ko dati sa work, si Mac . Ang dami na niyang nasubukang pampapayat. Tableta, kapsula, tsaa, pahid, at kung ano-ano pa. Yung iba, feeling ko eepekto sana, kaya lang maya’t maya naman ang lamon ng bakla kaya wala ding kuwenta. Minsan nagkausap sila ng isa pa naming friendship na bilat na matagal naming d nakita. Sobrang fayatola ng bilat. Kaya naman excited na magtanong ang bayot kung ano ginamit niya. Siempre sa isip-isip ko “shabu”!!! Mukha kasing nag-adik ang potah sa kapayatan niya. Nakalimutan ko na yung name nung gamot, pero identical sa bangkok pills. Pero ayon sa bilat eh powerful daw talaga. Epekto daw nito eh parang yung ibang pampapayat din na erna ka ng erna (tae ng tae sa mga shunga). Shining shimering bling bling agad ang mata ng bayot, parang nakakita ng bagong pag-asa. Umorder agad ang bakla at nakuha niya after three days.

Sinabihan siya ni bilat na ideal inumin kung nasa bahay ka lang dahil bubureret ka daw talaga ng todo. Pero dahil nga sanay na si bakla sa mga ganitong eksena, sigurado daw siyang kaya niyang i-handle ang bagong droga. Hindi ko makakalimutan ang araw na yon. Pumasok kami ng alas-kuwatro ng umaga, by 6am ay nagbreakfast kami at after eating, inom agad ang bakla ng pill. Balik sa mga cubicle. After thirty minutes, dumadagundong na ang tiyan ng bakla. Powerful nga, ang bilis ng epek. Ox agad ang fotah at takbo sa CR. Pagbalik niya, dumaan pa sa akin at nagyabang… ‘mare puro fats ang erna ko, effective!!!’

After another thirty minutes, nakita kong tumayo nanaman ang bakla. Pero deadma lang ako. By lunch time, nakatatlong balik na siya sa CR at masama na ang tingin sa kanya ng TC niya. Ubos na kasi ang ox time ni bakla. ‘Potang ina, para akong nagtatae. Hindi ko kaya ito mars,’ banat niya habang nakatitig sa baon niya for lunch. Natatakot daw siyang kumain dahil baka mapuno ang tiyan niya at magsimula nanaman siyang ma-erna. Pinilit ko siyang kumain kahit konti lang. Sumubo naman siya. Fifteen minutes bago kami bumalik sa work station, nakaramdam na ulit siya ng pagkulog sa tiyan. Takbo ang bayot sa CR. Ten minutes na akong nakalog-in wala pa siya. Inisip ko na baka maraming tao sa CR dahil breaktime nga. Pagbalik niya, dumaan ulit siya sa akin, pawisan ang bakla. ‘Uwi na ako, papaalam ako kay TC. Potang ina kasi ang tagal nung mga bwisit na lalake mag CR eh,’ bulong niya.

‘Bakit anong nangyari?’

‘Naerna ako sa brief,’ natatawang bulong niya. Makapal ang mukha nito, hindi nakuhang mahiya. Humagalpak naman ako ng tawa. Hindi ko maimagine kung anong ginawa niya sa CR para malusutan ang kahihiyang ito.

‘Tinapon ko na yung underwear. Kaya uwi na ako, baka sa pants naman ako maerna. Error yun. Tangna mo, wa ka ispluk ha,’ sabay talikod si bakla para magpaalam sa TC niya.



After work, nagkayayaan kami mag-inuman ng mga friendship. May nagkuwento tungkol sa isang underwear na nakita niya sa trashcan sa CR, may erna daw. Sabi ko nalang, 'eeeeeew!'

*****

Nung una kaming magkita ni RJ after xmas vacation, eto ang banat niya sa akin, ‘wow ang puti mo! Epektib ang payong mo ah!’ sabay tawa ang gago. Hindi lang siya ang nagsabi na pumuti nga daw ako. Halos lahat sila sa TL. Yeiz, isa akong negritang walang hinangad kundi pumuti. By all means ito. By hook or by crook. At talaga namang hate na hate ko ang araw. Para akong bampira. Pag papasok ako ng skul, aalis ako ng bahay habang madilim pa. At uuwi ako pag wala ng araw. Pag kailangan talaga, may payong ako. Yan ang hindi nawawala sa bag ko. Payong. Ang pinakaimportanteng bagay para sa akin. At sunblock. Kaya naman lahat na yata ng brand ng glutha eh nasubukan ko na. Maliban sa Lucida na peke daw hahahaha, buti nalang. Pero walang umepekto. Pinakuli itong Pure White ng Shiseido. May kamahalan dahil pinapabili ko pa sa mudra at sisteret ko sa jafan jafan sagot sa kahirafan. 3 weeks palang akong umiinom. 9 tablets a day ito (nung una borkot akei, any moment overdose). Ayoko namang pumuti dahil sa pamumutla, dahil tegi na pala ekez. D enjoy yun noh! Pero yun daw talaga ang dosage. 270 tabs per bottle, kaya 9 tabs a day para sa isang buwan isang bote.

Pero shet may side epek, pansin ko, kain ako ng kain. As in wala akong kabusugan. Okay lang sana eh, dahil I’ve been trying hard to gain weight kaso d naman ako tumataba. Fayatoladik (sobrang payat na mukha ng adik) parin akei. Lafang akez bago pumasok sa school, lafang every break, lunch, dinner, matutulog nalang ako magugutom pa, kaya kain ulit bago matulog. Ang gastos. At napapansin ko rin, more tulog more fun talaga ako. Naka-ilang absent na ako since classes resumed. Bagay na hindi ko ginagawa. Kung ano-anong dahilan sinusulat ko sa excuse letter, pero sa totoo lang, natulog lang naman ako. Gaya ngayon, hindi nanaman ako nakapasok dahil hindi ako nagising. Pero on the bright side, yung mga tatlong araw na hindi kami nagkita ni NJ last week, sinabi niyang namiss niya ako. Nyahahahaha… mag-aabsent na nga ako lagi. Joke!!!

Pero happy ako, dahil umeepekto ang Pure White. Puputi na ako sa wakas!!!

Bwah!

Thursday, January 22, 2009

Happy 6th TLs



Happy 6th monthsary sa minamahal kong TL family. Miss ko na mga kagaguhan niyo. Boys, miss ko na pambabalahura niyo sa akin, lalo na ikaw Jhay. Dali na, subo kitah!!!

Dumating na si NJ galing Boracay. Hindi man lang nangitim ang gago. Hindi naman daw kasi siya naligo, puro kain at tulog lang. Sosyal!!! Siempre dumayo sa Bora para lang gawin ang mga pwede namang gawin sa T-spot. Sheeeet ka!!! Pero thank you sa pasalubong mong keychain. Natuwa ako, pink kasi yung napunta sa akin. My peyborit. Pero mas matutuwa ako kung sasabihin mong lalayasan mo na ang POK (hindi siya pokpok, isang malaking POK lang) na si Cinder at sa akin ka na sasama. Gagawa tayo ng maraming maraming baby natin na puro boys at lahat kamukha mo para guwapo (kasi pag ako kamukha, magmumukha silang babae, ang ganda ko eh!)….. Hinding hindi ka magrereklamo na napupuyat ka sa iyak ng bata dahil hindi magiging iyakin mga baby natin. Pag umiyak sila, papasakan lang natin ng pacifier sa puwet at matutuwa na sila. Mga bakla din lahat kasi mga baby natin. Promise ko din na hindi kita masyadong lalaspagin. Mga twice a day lang tayo magjujug-jugan. D gaya ng demanding na si Cinder na ayaw ng ipahugot ang notring mo sa keps niyang ayon sa balita ko eh napapaligiran daw ng sibat. Kaya ba d mo siya mahiwalayan? Nag-eenjoy ka din ba sa mga sibat ng kepz niya? Eeeeew!!! Pag tayo na, mamahalin kita ng bonggang bongga. Lahat ng hilingin mo ibibigay ko. Shet! Baklang bakla ako. Irerespeto kita d gaya ni Cinder. Okay, babalahurain din kita pero konti lang. Tipong gagawin kong toothbrush ang notring mo. Pero yun lang. Sa ganung paraan ka lang mababalahura, pero may kasamang pagmamahal yun. Pakyu ka!!! Magising ka nga!!! D mo ba nakikita? Tayo ang para sa isa’t isa. Alam mo yan! D mo lang alam na alam mo!!!!

Hmmmmmmmmp gagawa na nga lang ako ng assignment. Happy 6th monthsary NJ. I LOVE U, sa tagalog, TAGLIBOG AKO SAYO.

Tuesday, January 20, 2009

Ang Tanga Baw...

1st – fotang ina naman Rustom. Keri naman ang pagirl na aura mo pero ang namesung!!! Bebe Gandanghari? Saan mo nakuha yan? Sana Putingtae nalang apelyidong gamitin mo para pure na pure ang dating. Estufishet!!!

2nd – hindi ko nakikita lately ang mg TLs ha! Namimiss ko na ang mga kolbang na sina RJ at Jhay. Sabi ko na eh, dapat pumayag na ako nung niyayaya ako ni Jhay na hadahin ko siya. Nagpagirl pa kasi ako. Shet!!!

3rd – nasabi ko na bang malas si Shrek? Ang bayot at dinalaw nanaman ng kakambal niyang si KAMALASAN. Ewan ko ba kung anong meron sa baklang ito at laging nawawalan ng cellphone. Ten years ago, ganyan na eksena niyan, college pa kami nun (college parin ako hanggang ngayon). Kasi nga nung araw, nalihis ang landas ng bayot at natutong mag-ishi. Kaya naman pag nawawalan ng gamit eh lagi kaming nagdududa na baka binenta para may pambisyo. Pero dahil may konting kabutihan naman sa kalooblooban ng friendship kong to, kaya sige na, give him the benefit of the doubt na. Hindi ko na maalala yung mga eksena niya nung college, basta maya’t maya siyang nawawalan ng nielpon.

Mid 2006, first reunion ng mga Bombo. Bonggang bongga ang nielpon ng bayot, brand new. D ko maalala kung anong model basta de-slide at neon pink ang kulay. Basta nagkakahalaga ng $400 dahil padala ng madu niya. May kasamang boylet nun ang bakla na ala Al Pacino dahil have ng scarpez. Guapo sana kaso nga malaki talaga ang peklat sa mukha. Pero dakiz daw sabi ni Shrek, although wititit daw niya jowa. Siempre d kami naniwala. Kilala ko ang bakla, mahilig siya sa mga boylets na napupulot lang sa tabi-tabi. Yung mga tipong troli boys na makikita sa riles malapit sa kanila. Feeling ng bakla eh mas madali niyang mamamanipula. Basta ngenge na kaming lahat ng maghiwa-hiwalay. Kinaumagahan, tumawag ang bakla sa landline ko. Nagngangangawa. Nawala daw ang nielpon. Suspetsa ko yung boylet ang kumuha dahil nagmotmot pa daw sila. O d naman kaya eh kusa niyang binigay sa kalasingan niya. Pero mega defend ng bakla ang boylet niya. Whatevz.

Wala pang two weeks, may umuwing kamag-anak ang bayot galing States. Pinalitan ng mudra ang nielpon, mas bongga, motorola. After 5 days, rumampa ang bakla sa Batangas. Niyaya daw ng mga beking taga-aplaya. Nakipag-inuman sa mga boylet na wititit niya knows. Keri naman daw ang mga pezlak. At kakaumpisa palang ng nomo, may nagpapabuking na sa kanya. Ganda ng fotah. Naubusan ng alak. So mega prisinta ang bayot na bumili ng alak with the booking. Eh sobrang liblib ang lugar at talaga namang malayo daw sa kabihasnan. Walkathon daw sila patungo sa napakalayong tindahan. In the middle of nowhere, at out of nowhere, biglang may tatlong lalakeng humarang sa kanila. HOLDAP daw!!! Goodbye sa pambili ng alak. Goodbye sa brand new motorola. Siempre suspetsa ko na baka kusa nanaman niyang naibigay ang nielpon sa kung kaninong boylet. Pero yun na nga daw ang masama, nawalan na sya ng nielpon, d pa siya nakahada. Sana nga daw nagpakantot nalang siya sa mga holdaper, may napala pa siya. Eeeew.

Taong 2007 nakatatlong celfon pa siya. Year 2008, dalawa. Lahat yan naglahong parang bula.

Two weeks ago nawala ang celfon ni bakla. Kaya naman may I post siya ng bulletin sa friendster na huwag muna siyang itext. Last Friday may bago siyang bulletin, announcing na may bago na siyang nielpon at magpasabog na raw kami sa inbox ng bruha. Ganyan ka-spoiled ang chaka doll na yan. Kagabi or should I say kaninang madaling araw, tumawag ang bakla. Nawala daw ang bagong bagong celphon niya. Pano? Ayun nakitulog sa bahay ng isa sa mga boylet niyang nyodik. January palang nakadalawang telepono na ang potah. May 11 months pa.

This point, binabawi ko na ang mga nasabi ko regarding my friend being malas. Hindi totoo yun. Tanga siya! TANGA! (may bitterness yan dahil ako nagtitiyaga sa de-uling na ketai tapos siya winawala-wala lang ang mga brand new).

pero TANGA talaga!!!

Sunday, January 18, 2009

Coco, Derek and BBB delivers...

Last night I watched what I thought was a rather disturbing episode of MMK entitled 'BoardingHouse'. Siempre pa ang nag-iisang wonder boy ng local indie films na si Coco Martin ang gumanap sa papel na Billy na siyang letter sender. Effortless ang acting ng fotah. Beking beki. Nawindang lang ako na habang sinasalaysay ni Richard (Derek Ramsay) kay Billy ang kanyang nakaraan. Hindi lang pala simpleng panghahalay ang ginawa sa kanya ng tatay niya. May nakakadiring fetish pa pala ang hayop. Tipong ngunguya ng food tapos ipapasa sa anak, ipangunguya at saka ipapapasa ulit sa kanya. Nakakadiri. Anong klaseng ama yun? Wish ko lang, wala ng mga kagaya ni Richard out there, na dahil sa nga naranasang kalupitan mula sa sariling ama eh naghihiganti sa ibang tao. Make that ibang beki. Nobody deserves to be treated that way. Bonggang bonggang palakpakan para kay Madam Charo at kay papa Coco, and yes kay papa Derek. Yummy!!!

Pagkatapos ng NSTP namin, niyaya ko sina Maine at Honey sa Boni para manood ng volleyball game ni BBB. Dahil may 30minutes pa kami bago yung game, lunch muna kami sa Mcdo. Habang finifeel kong ako yung little girl sa mcdo commercial, dahil talagang dalawang stick pa ng fries ang dinidip ko sa ice cream ng coke float ko, biglang may tumawag sa pangalan ko. Siempre tinignan ko, si T pala. Dati kong katrabaho sa Telus. Pinakilala ako sa gf niya, ‘si Yj, dati kong officemate. Nainlab, tapos ayan nagresign,’ sabay tawa ang gago. Naalala ko tuloy, yung libro kong Angels and Demons na nakay D(yung lalakeng tinutukoy ni T na kinainlaban ko), hindi pa binabalik ng gago. Sheet kailangan kong makuha yun, first illustrated edition yun. Yeiz, hindi yung mga namagitan sa amin ni boylet ang naalala ko. Yung libro ko.

Pagdating namin sa gym, nagwawarm-up na yung mga teams. Twice to beat yung kalaban naming team, at sila rin ang tumalo sa amin sa championship last year. Bonggang bongga naman kasi ang mga beking players nila. All powerful. Pero hindi naman basta basta magpapatalo ang team namin. Kaya naman first two sets panalo kami. Hahahaha, umubra mga dasal namin ng baklang si Alfie na panay ang lait sa mga players ng kabilang team. Nawindang lang kami sa third set dahil umariba ang mga bayot sa kabila. Napikon yata sa amin ni Alfie. Natalo kami. Pero sa fourth set, ang galing ni BBB, panay ang tira, with the help of our Persian boy, at ng buong team, WIN!!!! Sana lang manalo parin kami next Sunday. Ganun kagaling ang mga lintik, twice to beat. Hmmmmmp…. Kaya ng baby BBB ko yan.

Dumiretso ako sa gateway pagkatapos ng game para i-meet ang friend kong si Chin. Kinuha ko lang ang mga dvd ko ng LOTR trilogy. Hinahagilap ko na lahat ang mga gamit kong nasa hiraman, at hinding hindi na ako magpapahiram. Kainis, may mga humihiram kasing hindi marunong magsoli. Nawawala hanggang ngayon ang mga dvd ko ng Troy, Spanish Apartment, at The Dreamers. Sa Japan ko pa naman lahat binili yun. Hmmmmp nakakainis talaga.

Pasukan nanaman bukas. Namimiss ko na si NJ. Hayz….