First Day High....

Oh d vah, feeling high school lang. Classes officially started last Monday (June 15).... Isa lang ang klase ko at hindi dumating ang prof. Bongga. Inaayos ni friendship Ez ang kanyang schedule na talaga namang pagdurusa gaya ng sked ko. At dahil hindi nakatutuwa ang maglakbay from one college to another lalo nakung kailangan mong mag-pumanhik panaoog sa hagdanan dahil wala namang elevator ang purita mirasol naming school, nagkayayaan nalang kaming mag…. Greenbelt. At unang araw palang ng klase, lagas na ang allowance ko for the whole month. Kasi naman pag kami ni Ez ang magkasama, hindi talaga maiwasang hindi gumastos. Buti nalang at iniwan ko sa bahay ang andalucia na pang open ko ng bagong bank account para sa aking maliit na “business”, at may friendship pa akong kailangang bayaran sa perang pinahiram niya para sa aking puhunan. Gudlak Melo! Echoz….

Dahil ayoko ng gumamit ng shoulder bag, baka kasi pagkamalan akong bading, bumili ako ng backpack. Kailangan yung boyish ang design. Yung pink. Choz. Siempre black ang kulay na pinili ko. Kaya lang napag isip-isip ko na parang boylet na boylet ang aura ko sa design at kulay ng bag, kaya para magkaroon naman ng touch of girliness, kinabitan ko ng keychain….

At hindi pa diyan nagtapos ang gastos, more pasok pa kami sa kung ano-anong shop. Hanggang sa mapunta sa topman. At nagsusumigaw na yung checkered shirt in black and yellow… BAKLA! BILHIN MO AKO! BILHIN MO AKO!.... ako naman si tanga sinukat ko. XS. Ang taray ng fit. May korte pa sa side. Pero may kuda ang Ez…

“Ay hindi bagay sayo… ang itim mo kasi….” ismid ng bilat. Kala mo kung sinong kaputian kung laiitin ang kulay ko. Pero impernez trulili… parang hindi nga bagay sakin. Palabas nalang kami ng shop ng kumuda nanaman ang hitad….

“Ay… try mo tong black and red….”

At dahil favorite color ko ang red, kesehodang chakaru sa akin, buy! Pero ang pinakahighlight ng araw ko ay nang makita ko tong store na to sa greenbelt 5. Hindi ko na nga napansin yung name ng store. Nakita ko kasi yung shoes na naka-display sa gitna ng store. Highcut. Metallic “red”. Supra. Halos lumuwa ang mga mata ko at maghugis puso. Kakainlab ang shoes. Hinaplos ko. Aaaaaaaay.

“Would you like to try them on?” ang shoray ng accent ng nagsasalita.

Sobra akong amazed sa sapatos hindi ko man lang napansin yung boylet na nasa cashier at nagtutupi ng mga damit. Siempre nilingon ko siya. Gusto kong umiyak. Ang guapo ng gago. Anak ng mga diyos at diyosa. Mas nakakainlab pa siya kesa sa sapatos na hawak ko. Dahil iniwan na niya ang kanyang ginagawa at lumapit sa amin, nahiya ako bigla kaya balik sa shoes ang tingin ko. At nakita ko ang presyong nakasulat sa maliit na papel na nakadikit sa suwelas ng sapatos.

9,999.00Php

WTF!.... sampung libo? Biglang naglaho ang pagmamahal ko sa boylet, I mean sa sapatos pala.

“Would you like to try them on?” tanong ulit niya sabay ngiti ng super super sweet.

Dahan dahan kong binalik ang shoes sa lamesa.

“No… thank you,” ngiti din ako ng mas sweet sa ngiti niya. Nag byutipul eyes pa ako. San ka pa?

“No problem,” sagot niya at tumango pa ng bahagya.

Walk out na kami ni Ez. Habang kapi-kapihan kami sa starbucks, kuda nanaman ang merlat tungkol sa mga plano niyang bilhin before the month ends. Ispluk lang siya ng ispluk habang ako naman ay nakatingin lang sa kanya na kunway nakikinig, pero may malalim talaga akong iniisip…. Kung may sampung libo lang ako, nagamit ko na sana ang linya ni Tristan… “ so do these shoes come with a date?”

Ang saya ng unang araw ng klase….

Blep…:P